ἁλεία
ἁλεία, [ > ἁλιεία]
ἁλεία, ἡ,
- = ἁλιεία, v.l. in Arist. Oec. 1346b20, cf. Hdn. 3.1.5, etc.
- II = ἁλεά (cf. ἁλεαί), SIG 826 E iv 28 (Delph., ii A. D.).
sg. colect. salinas, FD 4.280D6 (II a.C.), 293.4 (II d.C.), tb. plu. IPr.l.c.
ἁλεία, ας (ἡ) [ᾰλ] pêche, Arstt. Œc. 2, 4, 6 dout. ; Hdn 3, 1, etc.
Étym. p. ἀλιεία.
ἁλεία, ἡ, für ἁλιεία, Fischerei (Arist. Oec. 2.2 hat Bekker ἁλιεία), Herodian. 3.1.11 u. Sp.