ἀνάκτορον
ἀνάκτορον, a palace
Could not find ἀνακτόροις in Logeion dictionaries.
ἀνακτόροις neuter dative plural of ἀνάκτορον
ἀνάκτορον, τό,
- kingʼs dwelling, palace, in pl., AP 9.657 (Marian.): mostly of the dwelling of gods, temple, shrine, Δήμητρος ἀ. ib. 147 (Antag.); Θέτιδος εἰς ἀ. E. Andr. 43: pl., ib. 117, al., S. Fr. 757; τὸ ἐν Ἐλευσῖνι ἀ. Hdt. 9.65, cf. Hegesand. 8, Posidon. 41, Chor. p.86.24B [1.2.30].
1 en sg. y plu. templo, santuario
Θέτιδος εἰς ἀνάκτορον
εἶμ' ἔσω δόμων ἐν οἷσι ναίω τῶνδ' ἀνακτόρων θεᾶς
τὸ ἐν Ἐλευσῖνι ἀνάκτορον
ἴτε Δήμητρος πρὸς ἀνάκτορον
δεῖμε ... καλὸν ἀνάκτορον
ἀ. τοῖν θεοῖν
ὅπως ... ῥαίνωσι τὸ ἀνάκτορον
• en lit. crist. iglesia
μυρία δ' αἰολόμορφον ἀνάκτορον ἐντὸς ἐέργει
ἠνοίγη ἡμῖν τὰ ἀνάκτορα
2 plu. palacio
χρύσεα ... τάδ' ἀνάκτορα θῆκεν
ἀνάκτορον, ου (τὸ) [ᾰν] temple d’un dieu, Soph. fr. 696 ; Eur. Andr. 43, etc. ; particul. sanctuaire de Dèmèter à Éleusis, Hdt. 9, 65 ; Ath. 167f, et de l’oracle de Delphes, Plut. Num. 13.
Étym. ἀνάκτωρ.
ἀνάκτορον, τό, die Herrscherwohnung, königlicher Palast, bei Sp. bes. im plur. Häufiger : Götterwohnung, Tempel, Eur. ἐν θεοῦ ἀνακτόροις Ion 56 ; Rhes. 516 ; Δήμητρος Simonid. 56 (IX.147); Her. 9.65, s. ἀνακτόριον ; also bes. von der eleusinischen Demeter und dem Orakel in Delphi ; Plut. Num. 13.
ἀνάκτορον
from ἀνάκτωρ
- a palace; of gods, a temple, Hdt., Eur.