ἀνεκλάλητος
ἀνεκλάλητος, unspeakable
ἀνεκ-λάλητος, ον,
- unutterable, ineffable, 1 Ep.Pet. 1.8, Eun. VS p.486 B., Ar.Byz. Epit. 26.10, Jul. Or. 5.158d.
- 2 not capable of expression or calculation, δύναμις Dsc. Eup. Praef.; ἰδιότης Heliod. ap. Sch. Orib. 45.2.
1 indecible
χαρά
σωτηρία
θερμοῦ ποσότης
ἀποκρύπτοντες τὰ ἀ. μυστήρια
τὰ ἀνεκλάλητα ἐκλαλήσομεν;
• incalculable
δύναμις
ἰδιότης
• subst.
σοφὸς γὰρ τὰ τοιαῦτα σιγῇ πρὸς τὸ ἀνεκλάλητον ἐπισφραγίσασθαι
pues es sabio como para sellar con el silencio estas cosas por su carácter de indecibles
2 adv. -ως de modo inefable
ἵνα ἀναπαύσῃ ἀ.
para que se recree de un modo inefable
ἀν·εκλάλητος, ος, ον [λᾰ] inexprimable, NT. 1 Petr. 1, 8, etc.
Étym. ἀν-, ἐκλαλέω.
ἀνεκλάλητος, unaussprechlich, Heliod. p. 252.
ἀνεκλάλητος
ἐκλαλέω
- unspeakable, NTest.