ἀνεπίκλητος
ἀνεπίκλητος, unaccused, unblamed
Could not find ἀνεπικλητότερον in Logeion dictionaries.
ἀνεπικλητότερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of ἀνεπίκλητος
ἀνεπί-κλητος, ον,
- free from blame, unimpeachable, X. Cyr. 2.1.22; πίστις J. AJ 18.9.4: Comp. -ότερος X. Ages. 1.5. Adv. -τως D.C. 39.22.
- II without preferring any charge. Adv. -τως Th. 1.92.
I sin tacha de pers., X.Cyr.2.1.22,
ἀνεπικλητότερον ... Ἀγησίλαον
• de abstr. inquebrantable
πίστις
• limpio
ὑφάσματα
II adv. -ως
1 irreprochablemente
ἀ. πάντα ἀπέδειξεν
2 sin presentar una denuncia
πρέσβεις ... ἀπῆλθον ἐπ' οἴκου ἀνεπικλήτως
ἀν·επίκλητος, ος, ον, non blâmable, sans reproche, Xén. Cyr. 2, 1, 22 ||
Cp. -ότερος, Xén. Ages. 1, 5.
Étym. ἀν-, ἐπικαλέω.
ἀνεπίκλητος, untadelhaft, Xen. Cyr. 2.1.22 (besser als die v.l. ἀνεπίπληκτος u. ἀνεπίληπτος).
• Adv. -ήτως , Thuc. 1.92.
• Adv. -ήτως , Thuc. 1.92.
ἀνεπίκλητος
ἐπικαλέω
- Iunaccused, unblamed, Xen.
- IIwithout preferring any charge:— adv. -τως, Thuc.