ἀνεπιλόγιστος
ἀνεπιλόγιστος, unable to consider
ἀνεπι-λόγιστος, ον,
- unable to consider, c. gen., τῶν ἐναργειῶν Diogenian.Epicur. 3.25; inconsiderate, thoughtless, Epicur. Sent.Vat. 63, Sor. 1.48; τῶν παθῶν Phld. Ir. p.24 W., Mitteis Chr. 361 (iv A. D.). Adv. ἀνεπιλογίστως Pl. Ax. 365d, 369e:—Subst. ἀνεπιλογιστία, ἡ, Sch. Od. 15.225:—Verb ἀνεπιλογιστέω, Phld. Ir. p.19 W. (Pass.).
I
1 incapaz de considerar c. gen.
καθαριότητος
τῶν ἐναργειῶν
τῶν παθῶν
2 irreflexivo
παντελῶς δέ ἐστιν ἀνεπιλόγιστον μὴ συνιδεῖν
3 no reflexionado Hsch.
II adv. -ως irreflexivamente
συνάπτεις
ἀν·επιλόγιστος, ος, ον, non calculé, Diogén. (Eus. 3, 453 Migne).
Étym. ἀν-, ἐπιλογίζομαι.
ἀνεπιλόγιστος, unüberlegt, unbesonnen,
• adv ., Plat. Ax365d ; – nicht zu berechnen ?
• adv ., Plat. Ax365d ; – nicht zu berechnen ?