ἀντιδικέω
ἀντιδικέω, to dispute, go to law
Could not find ἀντιδικούντων in Logeion dictionaries.
ἀντιδικούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of ἀντιδικέω
- to be an ἀντίδικος, dispute, go to law, περί τινος X. Mem. 4.4.8; οἱ ἀντιδικοῦντες ἑκάτεροι the parties to a suit, Pl. Lg. 948d: abs., of the defendant, ἀντιδικῶν Ar. Nu. 776; ἀ. πρός τι or πρός τινα to urge oneʼs suit against . ., D. 28.17, 41.10, Is. 11.9; join issue, ἠντιδίκει ἦ μήν . ., c. acc. et inf., Lys. l.c.; oppose, rebut, διαβολαῖς D. 41.13; ἀλλήλοις prob. in Thugen. 1 D.
- II Pass., to be an object of dispute, Phot. p.147 R.
I
1 ser parte de un litigio c. περί y gen.
παύσονται δ' οἱ πολῖται περὶ τῶν δικαίων ἀντιλέγοντές τε καὶ ἀντιδικοῦντες
τῶν ἀντιδικούντων ἑκατέρων
de las partes de un litigio
• c. πρός y ac. de pers. o cosa promover un litigio contra
ἐλπίσασα δ' ... ἡμᾶς πρὸς αὐτὴν οὐκ ἀντιδικήσειν
πρὸς ἅπαντα ταῦτα
• tb. c. dat. οἱ ἀντιδικοῦντες los enemigos
κατάσχες τὰ ὄμματα τῶν ἀντιδικούντων μοι πάντων καὶ πασῶν
2 ser o actuar como acusado, defenderse
ὅπως ἀποστρέψαι' ἂν ἀντιδικῶν δίκην
πῶς γὰρ ἂν ἐγὼ νῦν ταῖς τούτων διαβολαῖς ἀντιδικοίην;
• c. inf. replicar defendiéndose
Ἄρχιππος ἠντεδίκει ἦ μὲν τὸν Ἑρμῆν ὑγιᾶ τε καὶ ὅλον εἶναι
II en v. pas. ser objeto de disputa
ἀντιδικούμενον τὸ παθητικόν, ἤγουν ἀμφισβητούμενον
1. procederen, met
2. als zijn verdediging aanvoeren,
- to dispute, go to law, περί τινος Xen.; οἱ ἀντιδικοῦντες the parties to a suit, Plat.; absol. of the defendant, Ar.; ἀντ. πρός τι or πρός τινα, to urge oneʼs suit against . ., Dem.