ἀντιδιατίθημι
ἀντιδιατίθημι, retaliate upon, mid. resist
ἀντιδια-τίθημι,
- retaliate upon a person, D.S. 34.12; κακῶς παθόντα ἀ Eust. 546.28:—Med., offer resistance, πρὸς τὴν πειθώ Longin. 17.1; τοὺς ἀντιδιατιθεμένους opponents, 2 Ep.Ti. 2.25.
1 en v. act. vengarse de c. ac.
αὐτόν
φησὶ ... τὸ ἀμύνεσθαι οὐ μόνον σημαίνειν τὸ κακῶς παθόντα ἀντιδιατιθέναι
• abs.
οὔτ' ἀντιδιαθεῖναι ... δυνατός ἐστι
2 en v. med. oponerse
πρὸς τὴν πειθὼ τῶν λόγων
• οἱ ἀντιδιατιθέμενοι los adversarios
δοῦλον δὲ Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλὰ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας ... ἐν πραΰτητι παιδεύοντα τοὺς ἀ.
un siervo del Señor no debe ser pendenciero sino atento con todos ... educando con mansedumbre a los adversarios
ἀντι·διατίθημι, prendre des dispositions contre, d’où punir, DS. Exc. 602, 70 ||
Moy. être dans des dispositions contraires, d’où :
1 résister, Lgn 17, 1 ||
2 être opposant, NT. 2 Tim. 2, 25.
ἀντιδιατίθημι, (τίθημι), dagegen feststellen ; Jemand zur Vergeltung in eine Lage versetzen, Sp.
Strong 475
*†
in mid, to place oneself in opposition, oppose: II Ti 2:25 (EV; but v. Field, Notes, 215 f.; cf. MM, VGT, s.v.).
ἀντιδιατίθημι
- mid., to offer resistance, τοὺς ἀντιδιατιθεμένους opponents, NTest.