ἀνώτατος
ἀνώτατος, topmost
Could not find ἀνώτατον in Logeion dictionaries.
ἀνώτατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of ἀνώτατος
ἀνώτατος, η, ον, Sup. Adj. formed from ἄνω (B),
- topmost, τὰ ἀνώτατα Hdt. 2.125; θεῶν τῶν ἀνωτάτων νοητικός Euryph. ap. Stob. 4.39.27 (ἀνωτάτω Mein.); ἡ ἀ. χάρις D.Chr. 31.32. Adv. ἀνωτάτω, v. ἄνω (B).
1 más elevado
τὰ ἀνώτατα
las partes más altas
2 más al interior subst.
τὰ ἀνώτατα Αἰγύπτου
3 superior, más grande
ἡ ἀνωτάτη χάρις
ὕβριν ἀνωτάτην μοι ἐποίησεν
ἡ ... ἀνωτάτη διαίρεσις
ἀνώτατος, η, ον, le plus haut, le plus élevé : τὰ ἀ. Hdt. 3, 125, la région supérieure.
Étym. superl. dérivé d’ἄνω ; cf. ἀνώτερος.
ἀνώτατος, der Oberste, Höchste, τὰ ἀνώτατα Her. 2.125 u. öfter ; Sp.
ἀνώτατος
- Sup. adj. formed from ἄνω, topmost, Hdt.