ἀπαρενόχλητος
ἀπαρενόχλητος, undisturbed
ἀπαρ-ενόχλητος, ον,
- undisturbed, συμβίωσις Phld. Ir. p.78 W.; ὑπό τινων BGU 1140.24 (i B. C.), cf. IGRom. 4.2927 (Pergam.), PTeb. 41.24, Plu. Cons.Apoll. 2.118b.
no molestado, tranquilo, sosegado
συμβίωσις
τόπος
(χρόνος)
ψυχή
• de pers. no molestado, tranquilo
ἀπαρενόχλητοι ὄντες
ἀπαρενόχλ[ητό]ν με γενέσθαι
que no sea molestadoπαρασχεῖν
• c. gen.
ἀ. ἐπιμιξίας φαυλότητος
ἀ·παρενόχλητος, ος, ον, qui ne se laisse pas troubler, Plut. M. 118b.
Étym. ἀ, παρενοχλέω.
ἀπαρενόχλητος, unbelästigt, ungestört, Plut. consol. ad Apoll. p. 359.