ἀπαρθένευτος
ἀπαρθένευτος, unmaidenly, unfitting a maiden
ἀπαρθένευτος, ον,
- unmaidenly, unfitting a maiden, E. Ph. 1739 (lyr.), neut. pl. as Adv., cf. Id. IA 993.
- II deflowered, Sch. Theoc. 2.41.
- III virginal (as if from παρθενεύω, = κορεύω), S. Fr. 304, Carm.Pop. 8.
1 virginal S.Fr.304,
ῥυθμός
2 impropio de una doncella
ἀπαρθένευτα μὲν τάδ'
• neutr. plu. como adv.
ἀ. ἀλωμένα
errante cual no debe una doncella
ἀ·παρθένευτος, ος, ον :
1 qui ne convient pas à une jeune fille, Eur. Ph. 1740 ||
2 qui n’a pas perdu sa virginité, Soph. fr. 287.
Étym. ἀ, παρθενεύω.
ἀπαρθένευτος, 1) einer Jungfrau nicht ziemend, unjungfräulich, ἀπαρθένευτα ἀλᾶσθαι Eur. Phoen. 1729 ; I.A. 993.
2) jungfräulich, Soph. frg. 287.
2) jungfräulich, Soph. frg. 287.
ἀπαρθένευτος
παρθενεύω
- unmaidenly, unfitting a maiden, Eur., in neut. pl. as adv.