ἀποκαταστατικός
ἀποκαταστατικός, bringing back
- bringing back to a point, σελήνης Ph. 1.24; χρόνος Gem. 18.17; μοῖρα Vett.Val. 213.27; ἀ. ἀριθμοί recurrent, in which the last digit is id. ‘ical in all powers, Nicom. Ar. 2.17; πᾶσα περίοδος τῶν ἀϊδίων -κή Procl. Inst. 199; ἀ. βίος Herm. in Phdr. p.152 A.; ἀ. διάλαμψις, of star positions at the nativity of the terrestrial universe, Paul.Al. T. 1.
- II for restitution, POxy. 144.9 (vi A.D.).
I
1 que vuelve al estado primitivo
βίος
πᾶσα γὰρ περίοδος τῶν ἀϊδίων ἀποκαταστατική ἐστιν
del alma intramundana
• restaurador
σοφία
2 que sirve de restitución
3 de números recurrente Nicom.Ar.2.17.7, Eus.LC 6 (p.210.32).
II astr. propio de la ἀποκατάστασις o vuelta al punto primitivo
χρόνος
• de los signos del zodíaco
πότε ὁ Ἥλιος καὶ ποίᾳ ὥρᾳ ἔλθῃ ἐπὶ τὴν ἀποκαταστατικὴν μοῖραν
ἐννεακαιδεκαετηρίδα ... ἀποκαταστικὴν τοῦ ἡλίου
• ref. al punto de partida en el nacimiento del Universo
διάλαμψις