Logeion | ἀποσκήπτω

ἀποσκήπτω,

hurl from above, ἐς οἰκήματα τὰ μέγιστα . . ἀποδκήπτει βέλεα (sc. ὁ θεός Hdt. 7.10.εʹ: metaph., ἀ. τὴν ὀργὴν εἴς τινα discharge oneʼs rage upon one, D.H. 6.55, cf. J. AJ 13.1.5; φθορὰν εἰς τὴν πόλιν ib. 6.1.1; ἀ. τιμωρίαν D.S. 1.70.
- II intr., fall suddenly, ὀργαὶ δʼ ἔς σʼ ἀπέσκηψαν θεᾶς her wrath fell upon thee, E. Hipp. 438; μὴ οὖν εἰς ἁθρόους ἀλλʼ εἰς ἕνα ἀποσκήψατε Aeschin. 1.182; ἀ. τὸ ὕδωρ εἰς τοὺς ὀφθαλμούς Arist. Mir. 846a2; αἱ πληγαὶ τῶν ξιφῶν εἰς τὰς χεῖρας Plu. Pomp. 19; ἡ δίκη ἀ. ἐς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐς χεῖρας Philostr. VA 1.6; ἀποσκήψαντος τοῦ ἐνυπνίου ἐς φλαῦρον come to a sorry ending, Hdt. 1.120; ποῖ ταῦτα ἀποσκήψει; Cic. Att. 12.5.1; εἰς μέγα τι κακόν, ἐς ὄλεθρον ἀ., D.H. 7.15, Alciphr. 1.37.
- - 2 Medic., of humours, determine, εἴς τινα τῶν ἀκυροτέρων μορίων Gal. 15.783, cf. 17(1).54; ἐς τὸ πᾶν Aret. SD 1.12.

I tr. descargar, precipitar ἐς δὲ παῖδ' ἐμὸν Ζεὺς ἀπέσκηψεν τελευτὴν θεσφάτων A.Pers.740, τὴν ὀργὴν εἰς τινά D.H.6.55, εἰς τὴν ... πόλιν φθοράν I.AI 6.3, cf. 7.328, 13.31

• τιμωρίαν D.S.1.70

• concr. descargar, disparar βέλεα Hdt.7.10.

II intr. c. ac. de dir.

1 c. εἰς y ac. de pers. o partes del cuerpo descargar, precipitarse ὀργαὶ δ' ἐς σ' ἀπέσκηψαν θεᾶς las iras de la diosa descar garon sobre tí E.Hipp.438, μὴ οὖν εἰς ἀθρόους ἀλλ' εἰς ἕνα ἀποσκήψατε Aeschin.1.193, cf. I.BI 1.590, D.C.41.14.6, αἱ πληγαὶ τῶν ξιφῶν εἰς τὰς χεῖρας Plu.Pomp.19, (ὕδωρ ... ἐπιόρκοις) ἀποσκήπτει ... εἰς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐς χεῖρας καὶ ἐς πόδας (a los perjuros el agua) les salta a los ojos, a las manos y a los pies Arist.Mir.846^a2 (Philostr.VA 1.6).

2 medic., c. εἰς y ac. de lugar ir a parar, extenderse εἴς τινα τῶν ἀκυροτέρων μορίων Gal.15.783, πρίν τι κάκιον ἐς τὸ πᾶν ἀποσκῆψαι Aret.SD 1.12.2

• de humores depositarse εἰς τὰ μετέωρα τοῦ σώματος Gal.17(1).54.

3 c. εἰς y abstr. ir a parar en, resultar ἀποσκήψαντος τοῦ ἐνυπνίου ἐς φλαῦρον Hdt.1.120, εἰς μέγα τι κακόν D.H.7.15, cf. D.C.54.7.3, Alciphr.4.10.5

• c. adv. ποῖ ταῦτα ἄρα ἀποσκήψει; Cic.Att.242.1.

ἀπο·σκήπτω, appuyer sur, d’où :

I tr. lancer d’en haut : βέλεα ἐς οἰκήματα, Hdt. 7, 10, 5, des traits (de foudre) sur des habitations ; fig. ὀργὴν εἴς τινα, DH. 6, 55, ou τιμωρίαν, DS. 1, 70, décharger sa colère, sa vengeance sur qqn ||

II intr.

1 se décharger sur, tomber sur : αἱ πληγαὶ τῶν ξιφῶν ἀπ. εἰς τὰς χεῖρας, Plut. Pomp. 19, les coups des épées tombent sur les mains ; ὀργαὶ ἔς σε ἀπέσκηψαν θεᾶς, Eur. Hipp. 438, la colère de la déesse retomba sur toi ; avec un suj. de pers.: εἰς ἕνα ἀπ. Eschn. 27, 20, faire tomber sa colère sur un seul ||

2 aboutir à : ἐς φαῦλον, Hdt. 1, 120, n’aboutir à rien ; εἴς τι κακόν, DH. 7, 15, aboutir à qqe ch. de mauvais.

ἀπο-σκήπτω
1. met acc. gooien, werpen: ἐς οἰκήματα τὰ μέγιστα αἰεὶ ... ἀποσκήπτει τὰ βέλεα (de godheid) doet zijn bliksems steeds op de grootste gebouwen neerkomen Hdt. 7.10ε; overdr. laten neerstorten: ἐς ... παῖδ’ ἐμὸν ... ἀπέσκηψεν τελευτὴν θεσφάτων hij liet de vervulling van de orakels op mijn zoon neerstorten Aeschl. Pers. 740.
2. intrans. vallen, neerstorten: ὀργαὶ ... ἐς σ’ ἀπέσκηψαν θεᾶς de toorn van een godin is op je neergestort Eur. Hipp. 438; ἐς φλαῦρον ἀ. op niets uitlopen Hdt. 1.120.6.

ἀποσκήπτω, auf etwas stützen, mit Gewalt daraufschlagen, schleudern, βέλεα ἔς τι, vom Blitz, Her. 7.10.5 ; übertr., ὀργὴν εἴς τινα Dion.Hal. 6.55 ; τιμωρίαν DS. 1.70, 13.102. – Häufiger intr., fallen, αἱ πληγαὶ τῶν ξιφῶν εἰς τὰς χεῖρας Plut. Pomp. 19 ; übertr., αἱ ὀργαὶ ἔς σʼ ἀπέσκηψαν Eur. Hipp. 438 ; ausschlagen, ausfallen, ἀποσκήψαντος τοῦ ἐνυπνίου ἐς φαῦλον Her. 1.120, wo es nachher ἐς ἀσθενὲς ἔρχεται heißt ; εἰς τὴν τῶν ἐχθρῶν βλάβην, sich darauf legen, Pol. 9.9.4, u. öfter bei Dion.Hal., z.B. τελευτῶσα εἰς χεῖρας ἀπέσκηψεν ἡ ἔρις 9.48. Bei den Aerzten von Krankheiten, sich auf eineneinzelnen Teil werfen.

ἀποσκήπτω

- Ito hurl from above, ἀπ. βέλεα ἔστι to hurl thunderbolts upon, Hdt.
- IIintr. to fall suddenly, like a thunderbolt, ἔς τινα Eur., Aeschin.; ἀπ. ἐς φλαῦρον to come to a sorry ending, Hdt.

Menu

Word wheel

ἀποσκήπτω

Saved

Recent