ἀρηγών
ἀρηγών, a helper
Could not find ἀρηγόνος in Logeion dictionaries.
ἀρηγόνος Noun: common genitive singular of ἀρηγών
- helper, Il. 4.7, 5.511, in fem.; masc. in Batr. 280, etc.; ἀρηγόνος ἡνιόχοιο Opp. H. 5.108.
que presta ayuda o auxilio, auxiliador esp. de dioses, c. dat. de pers.
δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων Ἥρη τ' ... καὶ ... Ἀθήνη
ἡ (Ἀθήνη) γάρ ῥα πέλεν Δαναοῖσιν ἀρηγών
σφετέροισιν ἰόντες ἀρηγόνες ... πάντες ... θεοί
ἄρσενι ... ἀρηγόνα ... Ἀθήνην
εὐχομένῳ ... ἀρηγόνα λᾶαν
• abs.
Παλλάς
Κυανοχαίτης
ἡνίοχος
οἱ δελφῖνες
-όνος
[ἀρήγω.]
A helper, aider Il. 4.7, Il. 5.511.
- a helper, Il.