ἀστοχέω
ἀστοχέω, to miss the mark, to miss, fail
Could not find ἀστοχήσαντι in Logeion dictionaries.
ἀστοχήσαντι aorist active participle masculine dative singular, aorist active participle neuter dative singular of ἀστοχέω
- miss the mark, miss, τοῦ συμφέροντος IG 9(2).517.28 (letter of Philip V to Larissa); τινός Plb. 5.107.2, al., Phld. Rh. 1.219 S.; τοῦ μετρίου Plu. Def.orac. 2.414f; ἀμφοῖν Luc. Am. 22; fail, περί τινος Plb. 3.21.10; περὶ τὴν πίστιν, τὴν ἀλήθειαν, 1 Ep.Ti. 6.21, 2.2.18; ἔν τινι J. BJ 2.8.12: abs., Alciphr. 3.53.—Rare in poetry, ἠστόχηκέ μου Lyr.Alex.Adesp. 4.21.
I c. gen.
1 no dar con, no encontrar
ἠστόχηκέ μου
τοῦ τῆς ἀληθείας ἀστοχήσας λιμένος
no dando con el puerto de la verdad
• no acertar con, ignorar
τοῦ συμφέροντος
τοῦ μέλλοντος
τοῦ μετρίου καὶ πρέποντος
ἀμφοῖν
2 despreciar, descuidar, desatender
τοῦ καλῶς ἔχοντος
τῆς σφετέρας προαιρέσεως
τοῦ προσώπου
μὴ ἀστόχει γυναικὸς σοφῆς καὶ ἀγαθῆς
no desprecies a la mujer discreta y buena
II c. prep. cometer error, equivocarse
περὶ τούτων
περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν
se desviaron de la feἐν ταῖς προσαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν
- to miss the mark, to miss, fail, τινος or περί τινος Polyb.; περί τι NTest.