ἀτόλμητος
ἀτόλμητος, not to be endured, insufferable
Could not find ἀτόλματον in Logeion dictionaries.
ἀτόλματον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀτόλμητος
ἀτόλμ-ητος, Dor. ἀτόλμ-ᾱτος, ον,
- = ἄτλητος, not to be endured, insufferable, μόχθος Pi. I. 8(7).11; of men, dub. in A. Ag. 375.
- 2 not to be dared, οὐδὲν [τοῖς ποιηταῖς] ἀ. Aristid. Or. 45(8).2, cf. Gal. 8.260; τῷ πλουσίῳ οὐδὲν ἀ. Him. Ecl. 4.24.
1 insoportable
ἐπειδὴ τὸν ὑπὲρ κεφαλᾶς γε †Ταντάλου λίθον παρά τις ἔτρεψεν ἄμμι θεός, ἀτόλματον Ἑλλάδι μόχθον
2 que no debe ser osado
πέφανται δ' ἐγγόνοις †ἀτολμήτων ἄρη†
• que no puede ser osado
ἔπειτα δὲ οὐδὲν αὐτοῖς ἀτόλμητον οὐδ' ἄπορόν ἐστιν (τοῖς ποιηταῖς)
• no osado Poll.6.131.
3 adv. -ως sin osadía
οὐκ ἀ. κηρύττουσιν
ἀ·τόλμητος, ος, ον :
1 intolérable, c. ἄτλατος, Pd. I. 7, 11 ||
2 contre qui l’on n’ose rien, irrésistible, Eschl. Ag. 375 (var. -ήτως) ||
3 qu’on n’ose entreprendre, DC. 37, 11 ; Chrys. Nyss. ||
➳ Dor. ἀτόλματος [μᾱ] Pd. l. c.
Étym. ἀ, τολμάω.
ἀτόλμητος, nicht zu wagen, Ἄρης Aesch. Ag. 365 ; μόχθος Ἑλλάδι Pind. I. 7.11, Schol. ἀνυπομόνητος, δεινός.
For Pindar, see also: ἀτόλματος
ἀτόλμητος
- not to be endured, insufferable, Pind.: of wicked men, Aesch.