ἄτοπος
ἄτοπος, out of place
- out of place, out of the way: hence,
- 1 unwonted, extraordinary, of symptoms, Hp. Aph. 4.52: Comp., ibid.; ἄ. ἁδονά E. IT 842 (lyr.), cf. Arist. EN 1149a15; ὄρνις Ar. Av. 276; πόθος Id. Ec. 956.
- 2 strange, paradoxical, δοῦλοι τῶν αἰεὶ ἀτόπων slaves to every new paradox, Th. 3.38; ἄτοπόν τι πάσχειν And. 4.34; τῶν -ωτάτων μέντἂν εἴη D. 1.26; ἄτοπα τῆς σμικρολογίας absurd pettinesses, Pl. Tht. 175a; ἄ. ἡδονῆς καὶ λύπης μεῖξις Id. Phlb. 49a; ἄτοπόν ἐστι, c. inf., Pherecr. 91, Eub. 125; οὐδὲν ἄ. εἰ ἀποθάνοιμι Pl. Grg. 521d, cf. Arist. Cat. 11a37, al., etc.
- b of persons, Isoc. 12.149; ἄ. παιδευτής Pl. R. 493c; ἄ. καὶ δυσχερεῖς D. 19.308; τὸν ἄτοπον φεύγειν ἀεί Men. 203c; ἄ. φαγεῖν given to strange food, Philostr. VA 3.55.
- 3 unnatural, disgusting, foul, πνεῦμα Th. 2.49; monstrous, ἀτοπώτατον πρᾶγμα ἐξευρών Lys. 3.7; later, wicked, wrong, LXX Jb. 27.6, Ev.Luc. 23.41; of persons, opp. χρηστός, Phld. Sign. 1; of things, bad, harmful, Act. Ap. 28.6. Adv. -πως in an unfavourable position, κεῖσθαι, of planets, Vett.Val. 63.12.
- 4 Adv. -πως marvellously or absurdly, Th. 7.30, Pl. Phd. 95b, al., Arist. EN 1136a12, etc.; ἀ. καθίζων, = ἀνυπόπτως, Eup. 180.
- II non-spatial, τῆς ἰδέας μενούσης ἐν ἀτόπῳ αὐτὸ τόπους γεννῆσαν Plot. 6.5.8. Adv. -πως non-spatially, opp. τοπικῶς, Porph. Sent. 33.
I
1 raro, absurdo, extravagante de pers.
πολύ γέ μοι, ὦ Σώκρατες, νῦν ἀτοπώτερος αὖ φαίνῃ
ἄ. παιδευτής
τινες ἄτοπον εἶναι με φήσειαν
εἴ τις ἄ. φανείῃ τοῖς πολλοῖς
οἱ καλούμενοι ἁρμονικοί, τὸ μὲν ἦθος ... ἄτοποι
οὐκ οἴῃ ἄ. γε εἶναι γελῶν ἀνθρώπου θανάτον;
ἄ. γὰρ ἂν εἴη τὸ αὐτὸ μανθάνων ... ὁ αὐτός
πατρίδος ... οὐκ ἄ. μνημονεύων
πῶς οὐκ ἂν εἴης ἄ. εἰ ... πιστεύοις ...;
ἄ. διὰ τί ... οὐ δόξει ... λέγων
• de abstr. extraño, sorprendente, inverosímil
ἄτοπος ἄτοπα γὰρ παραδίδωσί μοι τάδε θεοῦ φήμα
ἄ. ἡδονῆς καὶ λύπης ... μεῖξις
ἀτοπώτατον πρᾶγμα ποιοῦντες
τίς νίκη ἀτοπωτέρα;
• esp. en el giro
ἄτοπον (ἐστι)
ὁκόσοισιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσι ... κατὰ προαίρεσιν οἱ ὀφθαλμοὶ δακρύουσιν, οὐδὲν ἄτοπον
ὡς ἄτοπόν ἐστι μητέρ' εἶναι καὶ γυνήν
καὶ οὐδέν γε ἄ. εἰ ἀποθάνοιμι
τῶν ἀτοπωτάτων μέντ' ἂν εἴη, εἰ ... ταῦτα δυνηθεὶς μὴ πράξει
ἄτοπον πλείους ὄντας ... τῶν ὑπεναντίων ἐλαττωθῆναι
πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον ... ἐξ Ἰωνίας ἐλθεῖν, ἐν δὲ Βαβυλῶνι δὲ οὖσαν ὑστερεῖν;
• geom. absurdo como sinón. de imposible ref. a la imposibilidad lógica de una construcción o una propiedad, esp. en la fórmula
ὅπερ ἄτοπον
• neutr. como adv.
ὡς ἄτοπον εἰρηκότα
(critican a Homero) por haber dicho una frase extraña
• subst. τὸ ἄτοπον, τὰ ἄτοπα novedad, originalidad
(ὑμεῖς) δοῦλοι ὄντες τῶν ἀεὶ ἀτόπων, ὑπερόπται τῶν εἰωθότων
ὅμοιον
• lo raro, lo extraño
μί' ἐστὶν ἀρετὴ τἄτοπον φεύγειν ἀεί
φασὶ τὰ πρόβατα φαγεῖν ἄτοπα
• lóg. τὸ ἄτοπον la imposibilidad de demostrar nada por la definición, Arist.APo.92b28.
2 extraordinario, fuera de lo común
ἄτοπον ἁδονὰν ἔλαβον
ἄ. πόθος
ἄ. ὄρνις
3 c. gen. equivocado, errado respecto a
ἄ. ἂν εἴη τῆς αἰτίας
τοῦ λόγου
II en cont. peyor.
1 antinatural, repugnante de cosas o abstr.
πνεῦμα ἄτοπον καὶ δυσῶδες ἠφίει
ἡ ὗς ... ὄφιν ἀτοπώτερον
ἄ. μιαιφονία
• subst. τὰ ἄτοπα lo monstruoso
Ἀλκαμένη ... ὥσπερ τὴν Γοργοῦς θεασαμένη κεφαλὴν ἤ τι τῶν ἀτοπωτέρων
• inoportuno, inconveniente
(Δίων) ἐνίκησεν ... καὶ μάλα ἀτόπῳ τε καὶ αἰσχρᾷ νίκῃ
ποιήσας τὴν σύνταξιν τῆς δικαιολογίας, ἣ ... ἄ. ἐφαίνετο καὶ ... ἀπίθανος
2 de pers. y comportamientos humanos malvado, ilícito op.
χρηστός
ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων
εἴωθεν ἤθεσι φαύλοις καὶ ἀτόποις πράγμασι ... λόγους πορίζειν
ἄτοπα καὶ φαῦλα βουλεύματα
ἄ. βουλή
• impuro
διὰ λογισμῶν ἀτόπων
ἐπιγενομένῃ τινι ἀτόπῳ πράξει
• subst. τὰ ἄτοπα iniquidad, mal
εἶδον τοὺς ἀροτριῶντας τὰ ἄτοπα
III no espacial, fuera del espacio físico
τῆς ἰδέας αὐτῆς μενούσης ἐν ἀτόπῳ, αὐτὸ τόπους γεννῆσαν
τὸ οὖν ἄτοπον τοῦτο νοοῦντες
IV adv. -ως
1 de una manera rara, extrañamente
μοι ἀ. ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ δέξασθαι
μάλ' ἀ. ἔοικά γε
• insospechadamente
πόλλ' ἔμαθον ... ἀ. καθίζων κοὐδὲ γιγνώσκειν δοκῶν
• de modo absurdo
οὐκ ἄν σοί τολμήσαιμι ἀδεῶς λέγειν [ἵ]να μὴ ἀ. δ[ι]ηγήσω[μ]αι
ἀ. οὐκ ἄν τις παραβάλλοι τὰ συστήματα
2 inoportunamente
οὐκ ἀ. οἱ Θρᾷκες τὴν φυλακὴν ἐποιοῦντο
• ridículamente
καὶ μάλ' ἀ. συμβαῖνον
3 no espacialmente op.
ἐν τόπῳ y τοπικῶς
• astrol. de planetas en una posición que no es la propia op.
καλῶς κείμενος
1. vreemd, ongehoord, excentriek:
2. later onbehoorlijk, verkeerd, slecht:
• Adv., ἀτόπως ἔχειν Luc. Nigr. 1.
Strong 824
1. out of place, not befitting.
2. marvellous, strange (of symptoms, Hipp.): Ac 28:6; hence, in late Greek, with ethical sense,
3. improper, unrighteous (so in LXX, and for exx. from π., v. M, II Th., 3:2; MM, s.v.): Lk 23:41, Ac 25:5, II Th 3:2.†
- Iout of place, and so,
- 1strange, unwonted, extraordinary, Eur., etc.
- 2strange, odd, eccentric, δοῦλοι τῶν ἀεὶ ἀτόπων slaves to every new paradox, Thuc.; τῶν ἀτοπωτάτων ἂν εἴη Dem.
- 3unnatural, disgusting, foul, πνεῦμα Thuc.
- IIadv. —πως, marvellously or absurdly, Thuc., Plat.
-
…κόρας καὶ ὀρφανὰς εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ. καὶ τοσούτου ἐδέησεν αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν οὗ ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ ἀπιστότατον ἐποίησεν, εἰ μή τις εἰδείη τὴν τούτου μανίαν. ἐκκαλέσας γάρ με ἔνδοθεν, ἐπειδὴ τάχιστα…
Lysias, Speeches
-
…δὴ καὶ λέγονται, τίς ἂν ἀνθρώπων θεῶν μὲν παῖδας ἡγοῖτο εἶναι, θεοὺς δὲ μή ; ὁμοίως γὰρ ἂν ἄτοπον εἴη ὥσπερ ἂν εἴ τις ἵππων μὲν παῖδας ἡγοῖτο ἢ καὶ ὄνων, τοὺς ἡμιόνους, ἵππους δὲ καὶ ὄνους…
Plato, Apology
-
…εἰ πάνυ πολλοῦ δραχμῆς ἐκ τῆς ὀρχήστρας πριαμένοις Σωκράτους καταγελᾶν, ἐὰν προσποιῆται ἑαυτοῦ εἶναι, ἄλλως τε καὶ οὕτως ἄτοπα ὄντα ; ἀλλʼ, ὦ πρὸς Διός, οὑτωσί σοι δοκῶ ; οὐδένα νομίζω θεὸν εἶναι ; οὐ μέντοι μὰ…
Plato, Apology
-
…ἱκανὸν γάρ, οἶμαι, ἐγὼ παρέχομαι τὸν μάρτυρα ὡς ἀληθῆ λέγω, τὴν πενίαν. ἴσως ἂν οὖν δόξειεν ἄτοπον εἶναι, ὅτι δὴ ἐγὼ ἰδίᾳ μὲν ταῦτα συμβουλεύω περιιὼν καὶ πολυπραγμονῶ, δημοσίᾳ δὲ οὐ τολμῶ ἀναβαίνων εἰς τὸ…
Plato, Apology
-
…καλέσαι με καὶ εἰπεῖν · ὦ Σώκρατες, ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο. .. . ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες. ἐναργὲς μὲν οὖν, ὥς γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων. λίαν γε…
Plato, Crito
-
…δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ τρίβων ἅμα, ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ · ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς…
Plato, Phaedo
-
…νῦν ἡμέρᾳ · καὶ γὰρ πολλὰ ὑπὲρ ἐμοῦ εἶπε βοηθῶν ἐμοί, καὶ οὖν καὶ ἄρτι ἀπʼ ἐκείνου ἔρχομαι. ἄτοπον μέντοι τί σοι ἐθέλω εἰπεῖν · παρόντος γὰρ ἐκείνου, οὔτε προσεῖχον τὸν νοῦν, ἐπελανθανόμην τε αὐτοῦ θαμά .…
Plato, Protagoras
-
…, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλʼ ἀτεχνῶς ἄτοπόν τί μοι πάθος παρῆν καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ…
Plato, Phaedo
-
…εἰ δὲ δὴ καὶ θετέον οὕτως, ἆρά γε καὶ ἔστιν εὐδαίμων τότε ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ; ἢ τοῦτό γε παντελῶς ἄτοπον, ἄλλως τε καὶ τοῖς λέγουσιν ἡμῖν ἐνέργειάν τινα τὴν εὐδαιμονίαν ; εἰ δὲ μὴ λέγομεν τὸν τεθνεῶτα εὐδαίμονα ,…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…καὶ φλόγωσις ἐλάμβανε, καὶ τὰ ἐντός, ἥ τε φάρυγξ καὶ ἡ γλῶσσα, εὐθὺς αἱματώδη ἦν καὶ πνεῦμα ἄτοπον καὶ δυσῶδες ἠφίει · ἔπειτα ἐξ αὐτῶν πταρμὸς καὶ βράγχος ἐπεγίγνετο, καὶ ἐν οὐ πολλῷ χρόνῳ κατέβαινεν ἐς τὰ…
Thucydides, The Peloponnesian War