Logeion | ἐγκονέω

ἐγκον-έω,

to be quick and active, esp. in service, Hom., only part. pres., with another Verb, ἐπεὶ στόρεσαν λέχος ἐγκονέουσαι in haste, Od. 7.340, Il. 24.648, cf. Critias Fr. 16 D.: later also in imper., ἐγκόνει make haste! S. Aj. 988, Ar. Ach. 1088; also ἐγκονῶμεν S. Aj. 811; ἐγκονεῖτε Id. Tr. 1255, E. HF 521; οὐ θᾶττον ἐγκονήσεις; Ar. Av. 1324: c. acc. cogn., κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν hasten back the way by which thou camest, A. Pr. 962: c. inf., Opp. H. 4.103, Q.S. 1.157. —Rare in Prose, Luc. Anach. 4.
- - 2 urge on, incite, κυσίν AP 6.268 (Mnasalc., s. v.l.).

I intr.

1 apresurarse, ser diligente o solícito en part. pred. στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι Od.l.c., 23.291, cf. Il.24.648, ἐπὶ νῆα κατήισαν ἐγκονέοντες bajaron sin tardanza a la nave A.R.l.c., cf. Opp.H.5.199, C.4.414, en imperat. o subj. voluntativo ἀλλ' ἐγκόνει Ar.Ach.1088, ἄγ' ἐγκονεῖτε S.Tr.1255, ἀλλ' ἐγκονῶμεν Ar.V.240, Ec.489, frec. yuxtapuesto a otro verbo χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν S.Ai.811, cf. 988, E.Hec.507, HF 521, Ar.Pl.255, o coordinado con él σπεύδωμεν ... καὶ ἐγκονῶμεν Them.Or.5.71a, tb. en fut. οὐ θᾶττον ἐγκονήσεις; Ar.Au.1324, en ind. pres. Opp.H.5.121, C.4.207, y en part. τὴν δ' αἶψα πόδες φέρον ἐγκονέουσαν sus pies la llevaban rápidamente en su apresuramiento A.R.4.66, βαίνεις ... ἐγκονέουσα κυσίν marchas presurosa con los perros Ártemis AP l.c.

• c. inf. apresurarse a δολιχὸν τέλος ἐγκονέουσιν ἐξανύσαι se apresuran a terminar su larga carrera Opp.H.4.103, νέεσθαι Q.S.1.157.

2 moverse velozmente δελφῖνες πηγοῖο δ[ι' ὕδ]ατος ἐγκονέεσκον Euph.l.c., πόδες δέ οἱ ἐγκονέεσκον Q.S.l.c., πάντες ἐγκονοῦσι para hacer ejercicios de calentamiento, Luc.Anach.4.

3 encaminarse apresuradamente c. ac. local σὺ δὲ κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν A.Pr.962

• c. adv. δέρκομαι ... τινα δεῦρ' ἐγκονοῦντα Critias Fr.Trag.1.2.

II tr.

1 apresurar, acelerar ὑπ' ἀφραδίῃσιν ἑὸν μόρον ἐγκονέοντες acelerando su propia muerte por sus insensateces Opp.H.4.436.

2 emprender diligentemente θήρης πόνον Opp.H.5.428.

3 estar impaciente o ansioso de o por en part. pred. φύλοπιν ἐγκονέουσαι ἀλλήλας ὤτρυνον Q.S.1.444, cf. 4.412, 512

• c. inf. ποσὶ γαῖαν ἐπέκτυπον ἐγκονέοντες ἐκθορέειν golpeaban la tierra con los cascos, ansiosos por saltar Q.S.4.549.
•Quizá deriv. de ἐγκόνος (cf. ἐγκονίς), éste a su vez comp. de ἐν y la r. de lat. conor etc., cf. διάκονος.

ἐγ·κονέω-ῶ, faire diligence, se hâter, s’empresser, dans Hom. en parl. de servantes, Il. 24, 648 ; Od. 7, 340 ; 23, 291 ; en gén. Soph. Aj. 811, 988 ; Tr. 1255 ; Eur. H.f. 521 ; Ar. Av. 1324 ; rare en prose, Luc. Gymn. 4 ; avec un acc. κέλευθον, Eschl. Pr. 962, faire un trajet en hâte ; avec l’inf. s’empresser de, Opp. H. 4, 103 ; Q. Sm. 1, 157 ; exciter, Anth. 6, 268 ||

➳ Prés. 3 pl. ἐγκονέουσιν, Opp. l. c. ; part. sg. fém. -έουσα, Q. Sm. 1, 157 ; A. Rh. 4, 66 ; pl. masc. -έοντες, A. Rh. 2, 812 ; fém. -έουσαι, Hom. ll. cc.

Étym. ἐν, κ.

ἐγκονέω [~ διάκονος] ijverig zijn; zich haasten: στόρεσαν δοιὼ λέχε’ ἐγκονέουσαι zij maakten haastig twee bedden op Il. 24.648; κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν haast je terug op de weg waarlangs je kwam Aeschl. PV 962.

ἐγκονέω, 1) eilen, geschwind sein, στόρεσαν λέχος ἐγκονέουσαι, sie bereiteten eilends das Lager, Il. 24.648 ; Od. 7.340, 23.291 ; ἐγκόνει, σύγκαμνε, Soph. Aj. 967, Schol. σπεῦδε, vgl. Tr. 1245 ; σπεύδωμεν, ἐγκονῶμεν, Eur. Hec. 511 ; Ar. Plut. 255 u. öfter ; sp.D. c. inf., Opp. Hal. 4.103 ; selten in Prosa, wie Luc. gymnas. 4.
2) trans., beeilen, κέλευθον, Aesch. Prom. 964 ; φθόρον, Tzetz. A. H. 79.

ἐγκονέω

[app. ἐγ-, ἐν-. Second element obscure.]

To show activity, make haste: στόρεσαν λέχεʼ ἐγκονέουσαι Il. 24.648. Cf. Od. 7.340 = Od. 23.291.

ἐγκονέω : be busy, only pres. part., στόρεσαν λέχος ἐγκονέουσαι, ‘in haste,’ Il. 24.648, Od. 7.340, Od. 23.291.

ἐγκονέω fut. ήσω

to be quick and active, make haste, hasten, Hom., Soph., etc.

Menu

Word wheel

ἐγκονέω

Saved

Recent