ἐγκοπτικός
ἐγκοπτικός, checking, hindering
ἐγκοπτικός, ή, όν,
- checking, hindering, Ath.Med. ap. Orib. inc. 21.8, Vett.Val. 182.12, al., Eust. 1216.52.
1 que obstaculiza, que evita c. gen.
δόξης καὶ ὠφελείας
ἀπορίας
εἰς ἐπίδοσιν ψυχῆς καὶ σώματος
πρὸς τὰς ἐπιβολάς
περὶ τὰς πράξεις
2 agotador
ἀλγηδών
ἐγκοπτικός, ή, όν, qui peut interrompre, qui interrompt, Ath. (Orib. 3, 165, 3 B.-Dar.).
Étym. ἐγκόπτω.
ἐγκοπτικός, ή, όν, hemmend, Eust.