ἐκτεταμένως
ἐκτεταμένως, lengthened
ἐκτετᾰμένως, Adv., (ἐκτείνω)
- lengthened, of a short syllable, Ath. 3.105e, AB 383, etc.
- II = ἡπλωμένως, Hsch.
adv. sobre part. perf. pas. de ἐ. δὲ καὶ κατὰ συστολὴν λέγεται παρὰ Ἀττικοῖς
«χελύνη» ἐ.
•
ἐ.· ἁπλωμένως
ἐκτεταμένως [ᾰ] adv. avec allongement, Ath. 105e ; Drac. 15, 25.
Étym. ἐκτείνω.
ἐκτεταμένως, ausgestreckt, gedehnt, lang ; Ath. III.105e ; B.A. 383.20.