ἐκτενής

I

1 de pers. o ref. pers. solícito, diligente, entregado, presto a ayudar o colaborar en todo momento o circunstancia γεγόνασι πάντων ἐκτενέστατοι τῶν ἐπὶ τῆς Ἀσίας αὐτονομουμένων Plb.21.22.4, φίλος ἐ. Socr.Dict.306

• frec. en decr. honoríf. y de proxenía ἐμ πᾶσιν ἐγίνετο ἐ. καὶ φιλότιμος HTCarie 89.9 (II a.C.), αὑτὸν ἐκτενῆ καὶ εὔχρηστον παρεχόμενος IG 12(7).388.5 (Egiale II a.C.), cf. FD 4.428.2.5 (II a.C.), περὶ τὴν πολιτείαν ἐ. καὶ φιλάγαθος IClaros 1.M.3.32 (II a.C.), ἐ. καὶ πρόθυμος IKeramos 6.2 (I a.C.), cf. IGR 4.293a.2.38 (Pérgamo I a.C.), τὴν παρὰ σοῦ ἐπιστολὴν ... οὖσαν ἐκτενῆ καὶ φιλικήν IPessinous 4.9 (II a.C.), ἐκτενὴν προσενηνεγμένος τὴν πρὸς τὸν δῆμον εὔνοιαν ἐμ παντὶ καιρῷ Ath.Decr.261.7 (II a.C.)

• subst. τὸ ἐ. diligencia, celo πᾶν ἐκτενές προσοίσεσθαι πρὸς ἀντίλημψιν que pondrían todo su empeño en la defensa LXX 3Ma.3.10

• neutr. compar. como adv. -έστερον con mayor empeño ζῆν πολυτελῶς ἐ. ζητοῦσι τῶν ἄλλων Agatharch.Fr.Hist.6, sup. -έστατα: συνηγωνισμένοι τῷ βασιλεῖ ἐκτενέστατα habiendo apoyado con el máximo celo al rey D.S.29.4.

2 de abstr. constante, perseverante en alguna actitud positiva (frec. difícil de distinguir de I 1) ἐκτενεστάτην ... περὶ αὐτὰ προθυμίαν τε καὶ σπουδὴν εἰσφέρεσθαι Chrysipp.Stoic.2.293.1, cf. UPZ 110.46 (II a.C.), τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες 1Ep.Petr.4.8, προσευχή Pamph.Mon.Soter.91, ὀλολυγμός Iust.Phil.Dial.107.2

• subst. τὸ ἐ. constancia, aplicación τὸ ἐ. εἰς ἀρετήν Cyr.Al.M.69.1121D.

3 fil. susceptible de tener extensión o prolongación, que se extiende o prolonga en el espacio, definido como τὸ μεταδίδον τῶν ἑαυτοῦ καὶ τοῖς ἄλλοις Herm.in Phdr.121

• subst. τὸ ἐ. extensión, prolongación Dam.Pr.64.

4 de cosas producido con regularidad, abundante a lo largo del tiempo πρὸς γάλακτος ἀπόδοσιν ἐκτενοῦς Sor.2.10.50.

II adv. -ῶς

1 solícitamente, con dedicación o diligencia ὑπ' αὐτῆς ἐ. ἀγαπώμενος Macho 265, cf. Arist.MM 1210^a27, τὰς χρείας παρέχεται ... ἐ. πᾶσι τοῖς παραγινομένοις ποτὶ τὸν θεόν CID 4.96.17 (III a.C.), ἐπιμελόμενος τε τῶν πολιτᾶν ... φιλοτιμίως καὶ ἐ. κατὰ τὰν τέχναν ICr.4.168*.10 (Gortina III a.C.), cf. IO 39.12 (III/II a.C.), ἐνοσήλευεν αὐτὸν ἐ. Ps.Hdt.Vit.Hom.7, τὰς δημοτελεῖς θυσίας ἐπιτελέσασαν ἐκ τῶν ἰδίων ἐ. Sardis 52.11 (II d.C.), cf. SEG 43.451.15 (Pidna II a.C.), πάντα δαψιλῶς καὶ ἐ. ἐξετέλεσα IKeramos 36.7 (III d.C.?), cf. CIG 2771.2.14 (Afrodisias I/II d.C.)

• cordial, atentamente προσδεξάμενος ἐ. καὶ φιλοφρόνως τὸν Βῶλιν Plb.8.19.1, cf. I.AI 6.341, παρεκάλει δὲ ἁμὲ ἐ. καὶ φιλοτίμως ICr.1.24.2.13 (Prianso II a.C.), πρὸς τὰς ἑστιάσεις ... ἐ. ἅπαντας παρελάμβανε D.S.2.24.

2 sin descanso, insistentemente ἐκράξατε πρὸς κύριον ἐ. LXX Il.1.14, προσευχὴ δὲ ἦν ἐ. γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν θεὸν περὶ αὐτοῦ Act.Ap.12.5.
•Cf. ἀτενής, τείνω.