ἐκτολυπεύω
ἐκτολυπεύω, to wind
ἐκτολῠπεύω,
- wind off a ball of wool: metaph., bring to an end, χαλεπὸν πόνον ἐκτολυπεύσας Hes. Sc. 44; οὐδὲν . . καίριον ἐκτολυπεύς ειν A. Ag. 1032 (lyr.).
ἐκ·τολυπεύω [ῠ] dévider jusqu’au bout, d’où accomplir (une épreuve) acc. Hés. Sc. 44 ; Eschl. Ag. 1032.
ἐκτολυπεύω, abwickeln, dah. vollenden, ganz zu Ende führen ; πόνον Hes. Sc. 44 ; οὐδὲν καίριον Aesch. Ag. 1003.
ἐκτολυπεύω
fut. σω
- to wind a ball of wool quite off: metaph. to bring quite to an end, Hes., Aesch.