ἔκτοκον
cría
οὔτε ὄφις οὔτε σκορπίος οὔτε μὴν πονηρᾶς ὕλης ἄλλο τι ἔκτοκον
ἔκτοκον, ου (τὸ) rejeton, El. N.A. 10, 14.
Étym. ἐκτίκτω.
ἔκτοκον, τό, Sproß, Ael. H.A. 10.14.
cría
οὔτε ὄφις οὔτε σκορπίος οὔτε μὴν πονηρᾶς ὕλης ἄλλο τι ἔκτοκον