ἐμμεμαώς
ἐμμεμαώς, in eager haste, eager
Could not find ἐμμεμαῶτες in Logeion dictionaries.
ἐμμεμαῶτες perfect active participle masculine nominative plural, perfect active participle masculine vocative plural of ἐμμεμαώς
ἐμμεμᾰώς, υῖα, ός,
- in eager haste, eager, of persons, Il. 5.142, al., Plu. QConv. 2.619e, etc.; of things, ἠχή (or πέτρη) Hes. Sc. 439: later c. dat., ἐμμεμαὼς Βέβρυξι A.R. 2.121. (Cf. *μάω, μέμονα.)
enardecido, ansioso, furioso de pers. y asim.
ἐς δίφρον ἔβαινε ... ἐμμεμαυῖα θεά
ἐ. Βέβρυξιν
ὁ (λέων) ἐ. βαθέης ἐξάλλεται αὔλης
ἣ (πέτρη) δέ τε ἠχῇ ἔρχεται ἐμμεμαυῖα
la piedra (desprendida del monte) avanza furiosa con estrépito
ἐμμεμαώς, αυῖα, αός [μᾰ] ardent, impétueux, furieux, Il. 5, 142, etc. ; Hés. Sc. 439 ; τινι, A. Rh. 2, 121, contre qqn.
Étym. ἐν, μέμαα.
ἐμμεμαώς, (μέμαα), nur als partic., anstrebend, anstürmend, heftig, dem γλυκύθυμος u. ἀγανόφρων entgeggstzt, Il. 20.467 ; vom Löwen, 5.142 ; sp.D., ἐμμεμαὼς Βέβρυξιν Ap.Rh. 2.121 ; von leblosen Dingen, ἠχή Hes. Sc. 439.
ἐμμεμαώς , υῖα, du. -ῶτε, pl. -ῶτες (μέμαα): eager, vehement.
ἐμμεμαώς
ἐν, Μάω
- in eager haste, eager, of persons, Il.