ἔμμεσος
ἔμμεσος, intermediate
- intermediate, [ψυχὴ] δεσμὸς ἔ. τυγχάνει τῶν ἄκρων Alex.Aphr. Pr. 2.67; having a mean, ἔ. ἐναντία having an intermediate term, Simp. in Cael. 340.33; ἔφη Πλάτων πάντα ἔ. Olymp. in Mete. 242.28.
- II inserted, μεταξυλογία ib. 41.23.
- III mediate, γνῶσις Eustr. in EN 331.2. Adv. -σως mediately, Them. in APo. 31.6.
I
1 intermedio, situado entre dos extremos
ἐκ τῶν ἐναντίων τε καὶ ἄκρων κραθέντων ἔμμεσά τε καὶ σύμμετρα γίγνεται ταυτὶ τὰ χρώματα
ὁ ... πλούσιος τῶν ἐμμέσων (ἀρετῶν) ἐστίν
ἔμμεσον φάρμακον
ῥόδων τοῦ ἐμμέσου ἄνθους τριώβολον
• c. gen. que está en medio de
δεσμὸς ἔ. ... τῶν ἄκρων
ἔ. ὑπνώδους τε καὶ ἀγρύπνου
• insertado, intercalado
μεταξυλογία
2 fil. que tiene término medio
op. ἄμεσος
• subst. τὰ ἐ. opuestos que no excluyen un término medio
op. τὰ ἄμεσα
3 mediato
ἐπιστήμη ... τὴν ἔμμεσον συναιροῦσα γνῶσιν ...
II adv. -ως indirectamente, de forma mediata
op. ἀμέσως