ἐμπρέπω
ἐμπρέπω, to be conspicuous in
Could not find ἐμπρέποντα in Logeion dictionaries.
ἐμπρέποντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of ἐμπρέπω
- to be conspicuous in, πενταέθλοισιν B. 8.27; αἰθέρι, of the stars, A. Ag. 6; ἐπʼ ὀμμάτων ἐ. (εὖ πρ. cod. Med.) to be conspicuous on the face, ib. 1428 (lyr.); Βάκχαις ἐ. among them, Ar. Nu. 605:—Med., Λύδαισιν ἐμπρέπεται γυναίκεσσιν Sapph. 96.6 L.-P..
- 2 to be conspicuous or famous, A. Ch. 356 (lyr.), E. Heracl. 407; ἀνδράσι for men, Pi. P. 8.28; ἄλγεσι S. El. 1187; ἐσθήμασι Id. Fr. 769; ἐν ὅπλοις δεινῶς ἐ. D.C. 40.41; ἐνέπρεπον ἔχοντες . . Hdt. 7.67, 83.
- 3 suit, τῇ φωνῇ καὶ τὴν τραυλότητα ἐμπρέψαι λέγουσι Plu. Alc. 1: impers., it is fitting or suitable, c. inf., Hld. 5.8.
1 distinguirse, destacar a la vista, brillar, ser conspicuo por su luminosidad, colorido, presencia o apariencia, frec. c. dat. loc.
(ἀστέρας) τοὺς ... λαμπροὺς δυναστάς, ἐμπρέποντας αἰθέρι
εἵματα μὲν βεβαμμένα ἔχοντες ἐνέπρεπον
ὥσπερ τὴν πορφύραν ἐπικοσμοῦντα καὶ ἐμπρέποντα
Βάκχαις Δελφίσιν ἐμπρέπων, ... Διόνυσος
ἐμπρέπων ξανθῷ γενείῳ
de Panγυναικομίμοις ... ἐσθήμασιν
περιμήκης ἦν καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις δεινῶς ἐνέπρεπεν
era muy alto y con las armas puestas destacaba sobremanera
• tb. en v. med.
Λύδαισιν ἐμπρέπεται γυναίκεσσιν
• fig. brillar, llamar la atención, destacar en virtud, fama o excelencia
πενταέθλοισιν ... ἐνέπρεπεν
φίλοισι τοῖς ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων, σεμνότιμος ἀνάκτωρ
ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν
viendo que refulges entre los muchos sufrimientosἀνδράσι ἐμπρέπει
es célebre por sus varones (la isla de Egina)ἓν δὲ πᾶσι γνῶμα ταὐτὸν ἐμπρέπει
Μούσῃσιν ἐνιπρέψας
ταῖς τῶν Ἑλλήνων πανηγύρεσι
de Gorgias
2 ser conveniente, ser apropiado
τὴν τραυλότητα ἐμπρέψαι λέγουσι
cuentan que su tartamudez le sentaba bienτραπέζῃ γὰρ τῇ βασιλέως διακονεῖν ἐμπρέπει
ἡ ἐμπρέπουσα εὐσέβεια
1. schitteren in,
2. uitblinken, zich onderscheiden,
2) wohl anstehen ; τινί, Plut. Alc. 1 ; c. inf., τραπέζῃ τῇ βασιλέως διακονεῖν ἐμπρέπει Hel. 5.8. – Sp. auch = wozu passen.
- 1be distinguished τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει (sc. Αἴγινα) P. 8.28
- 1to be conspicuous in, c. dat., Aesch.; Βάκχαις among them, Ar.
- 2to be conspicuous or famous for a thing, Trag.
- 3to suit, τινί Plut.