ἐμπρηστής
ἐμπρηστής, one that burns
ἐμ-πρηστής, οῦ, ὁ,
- one that burns, Aq. De. 8.15; incendiary, Ptol. Tetr. 165.
1 incandescente, abrasador
• dud. que produce una inflamación mortal
ὄφις
2 incendiario Ptol.Tetr.3.14.32.
ἐμπρηστής, οῦ (ὁ) incendiaire, Aqu. Deut. 8, 15.
Étym. ἐμπρήθω.
ἐμπρηστής, ὁ, der Anzünder, Brandstifter, Procl.