ἐμπρεπής
ἐμπρεπής, conspicuous among
Could not find ἐμπρεπῆ in Logeion dictionaries.
ἐμπρεπῆ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular of ἐμπρεπής
ἐμπρεπής, ές,
- conspicuous among or above others, θύννος . . πᾶσιν ἰχθύεσσιν ἐ. ἐν μυττωτῷ Anan. 5.8.
- II conspicuous for, ἰηλέμοισιν ἐ. A. Supp. 115 (lyr.); cf.sq.
- III suitable, fitting, Ph. 1.501; ἐμπρεπές ἐστι, c. inf., it is fitting, ib. 435, al.: Comp., ib. 617: Sup., ib. 695.
1 superior a, que destaca sobre c. dat.
(θύννος) πᾶσιν ἰχθύεσσιν ἐ. ἐν μυττωτῷ
• que se hace notar, que destaca por algo, conspicuo c. dat. instrum.
ἰηλέμοισιν ἐ.
2 conveniente, apropiado
βίος γὰρ ἐ. κόσμῳ τῷ πατρὶ ... εὐχαριστεῖν
τὴν ... ἀρετῶν συμφωνίαν ἐμπρεπὲς ἁρμόζεσθαι θεῷ
τί γὰρ ἐμπρεπέστερον ἢ τἀγαθὰ ἐπινεύειν θεῷ;
ἐμπρεπής, ής, ές :
1 qui se distingue dans ou parmi, dat. Anan. (Ath. 282b) ||
2 remarquable par, dat. Eschl. Suppl. 116.
Étym. ἐμπρέπω.
ἐμπρεπής, ές, darin glänzend, hervorstrahlend ; πάθεα ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ Aesch. Suppl. 107 ; πᾶσιν ἰχθύεσσιν, unter allen Fischen ausgezeichnet, Anan. bei Ath. VII.282 h.