Logeion | ἐμπρέπω

ἐμπρέπω,

to be conspicuous in, πενταέθλοισιν B. 8.27; αἰθέρι, of the stars, A. Ag. 6; ἐπʼ ὀμμάτων ἐ. (εὖ πρ. cod. Med.) to be conspicuous on the face, ib. 1428 (lyr.); Βάκχαις ἐ. among them, Ar. Nu. 605:—Med., Λύδαισιν ἐμπρέπεται γυναίκεσσιν Sapph. 96.6 L.-P..
- - 2 to be conspicuous or famous, A. Ch. 356 (lyr.), E. Heracl. 407; ἀνδράσι for men, Pi. P. 8.28; ἄλγεσι S. El. 1187; ἐσθήμασι Id. Fr. 769; ἐν ὅπλοις δεινῶς ἐ. D.C. 40.41; ἐνέπρεπον ἔχοντες . . Hdt. 7.67, 83.
  - 3 suit, τῇ φωνῇ καὶ τὴν τραυλότητα ἐμπρέψαι λέγουσι Plu. Alc. 1: impers., it is fitting or suitable, c. inf., Hld. 5.8.

1 distinguirse, destacar a la vista, brillar, ser conspicuo por su luminosidad, colorido, presencia o apariencia, frec. c. dat. loc. (ἀστέρας) τοὺς ... λαμπροὺς δυναστάς, ἐμπρέποντας αἰθέρι A.A.6, εἵματα μὲν βεβαμμένα ἔχοντες ἐνέπρεπον Hdt.7.67, cf. 83, ὥσπερ τὴν πορφύραν ἐπικοσμοῦντα καὶ ἐμπρέποντα Luc.Hist.Cons.15, de dioses y pers. Βάκχαις Δελφίσιν ἐμπρέπων, ... Διόνυσος Ar.Nu.605, c. dat. instrum. ἐμπρέπων ξανθῷ γενείῳ de Pan Hymn.Epid.Pan.11, γυναικομίμοις ... ἐσθήμασιν S.Fr.769, περιμήκης ἦν καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις δεινῶς ἐνέπρεπεν era muy alto y con las armas puestas destacaba sobremanera D.C.40.41.1

• tb. en v. med. Λύδαισιν ἐμπρέπεται γυναίκεσσιν Sapph.96.6

• fig. brillar, llamar la atención, destacar en virtud, fama o excelencia πενταέθλοισιν ... ἐνέπρεπεν B.9.27, cf. AP 7.334, φίλοισι τοῖς ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων, σεμνότιμος ἀνάκτωρ A.Ch.356, en oxímoron ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν viendo que refulges entre los muchos sufrimientos S.El.1187, ἀνδράσι ἐμπρέπει es célebre por sus varones (la isla de Egina), Pi.P.8.28, ἓν δὲ πᾶσι γνῶμα ταὐτὸν ἐμπρέπει E.Heracl.407, Μούσῃσιν ἐνιπρέψας IByzantion l.c., ταῖς τῶν Ἑλλήνων πανηγύρεσι de Gorgias, Philostr.VS 493.

2 ser conveniente, ser apropiado τὴν τραυλότητα ἐμπρέψαι λέγουσι cuentan que su tartamudez le sentaba bien Plu.Alc.1 (var.), τραπέζῃ γὰρ τῇ βασιλέως διακονεῖν ἐμπρέπει Hld.5.8.6, ἡ ἐμπρέπουσα εὐσέβεια Eus.PE 4.10.7.

ἐμ·πρέπω (seul. prés. et impf. ἐνέπρεπον)

1 se distinguer dans, parmi, au milieu de : αἰθέρι, Eschl. Ag. 6, briller dans le ciel, en parl. des astres ; Βάκχαις, Ar. Nub. 605, parmi les Bacchantes ; ἐν τοῖς ὅπλοις, DC. 40, 41, avoir l’air martial sous une armure ; avec un dat. de manière : ἐσθήμασι, Soph. fr. 706, être paré de vêtements brillants ; fig. Soph. El. 1187 ||

2 convenir à, dat. Plut. Alc. 1 ; impers. ἐμπρέπει, il convient de, inf. Hld. 5, 8.

Étym. ἐν, πρ.

ἐμ-πρέπω
1. schitteren in, met dat. v. plaats: ἐμπρέποντας αἰθέρι (sterren) schitterend in de lucht Aeschl. Ag. 6; opvallen te midden van, met dat., ook med.: Λύδαισιν ἐμπρέπεται γυναίκεσσιν zij schittert onder de vrouwen van Lydië Sapph. 96.6.
2. uitblinken, zich onderscheiden, met dat. instr.: ἀνδράσιν ἐμπρέπει (Aegina) onderscheidt zich door haar mannen Pind. P. 8.28; ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν ziende dat u zich onderscheidt door vele smarten Soph. El. 1187.

ἐμπρέπω, 1) darin, darunter glänzen, hervorstechen ; ἀνδράσιν, durch Männer, Pind. P. 8.29 ; Βάκχαις Δελφίσιν ἐμπρέπων, unter, Ar. Nub. 605 ; ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν Soph. El. 1178, daß du unter den Leiden selbst dich auszeichnest, oder mit Leiden gleichsam geschmückt ; χρυσόν τι πολλὸν καὶ ἄφθονον ἔχοντες ἐνέπρεπον Her. 7.83.
2) wohl anstehen ; τινί, Plut. Alc. 1 ; c. inf., τραπέζῃ τῇ βασιλέως διακονεῖν ἐμπρέπει Hel. 5.8. – Sp. auch = wozu passen.

ἐμπρέπω

1be distinguished τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει (sc. Αἴγινα) P. 8.28

ἐμπρέπω ἐν

- - 1to be conspicuous in, c. dat., Aesch.; Βάκχαις among them, Ar.
  - 2to be conspicuous or famous for a thing, Trag.
  - 3to suit, τινί Plut.

Menu

Word wheel

ἐμπρέπω

Saved

Recent