ἐνδιακειμένως
adv. sobre part. pres. de ὁ γὰρ ἐ. τι λέγων ... ἑαυτὸν ... πεπεικέναι δοκεῖ
• con afecto
περὶ τοὺς ἵππους ἐ. ἔχειν
ἐνδιακειμένως, adv. intimement, Hermog. p. 284 Sturm.
Étym. ἐνδιάκειμαι.
ἐνδιακειμένως, wie man innerlich gestimmt ist, denkt, Hermog. Vgl. ἐνδιάθετος.