Logeion | ἐκκλέπτω

ἐκκλέπτω, aor. 2 Pass. -εκλάπην X. HG 5.4.12:—

steal and carry off, of persons, [Ἑρμῆς] ἐξέκλεψεν Ἄρηα he stole away Ares from his chains, Il. 5.390, cf. Hdt. 2.115 (s.v.l.), A. Ag. 662, Eu. 153, X. Ap. 23, Plu. Pyrrh. 2; τοὺς ὁμήρους ἐ. ἐκ Λήμνου Th. 1.115, cf. D.S. 12.27; τοὺς ἀδικοῦντας οἱ κατήγοροι ἐκκλέπτουσιν Lys. 20.7; ἐκ δόμων πόδα E. Or. 1499: c. gen., τήνδε..ἐκκλέψαι χθονός Id. Hel. 741; ἐ. φόνου Id. El. 286; ἐ. μὴ θανεῖν ib. 540; ἐ. τι τοῦ λόγου to steal it from the story, Pl. R. 449c:—Pass., ὑπὸ τῆς ἀμήτορος παρθένου ἐκκλαπεῖσα Jul. Mis. 352b.
- II ἐ. τινὰ λόγοις to deceive him, S. Ph. 55, cf. 968; μὴ.. ἐκκλέψῃς λόγον disguise not the matter, speak not falsely, Id. Tr. 437.

A

I gener. sólo c. ac. de pers.

1 llevarse con engaño o furtivamente ὁ δὲ ἐξέκλεψεν Ἄρηα Il.5.390, cf. Apollod.1.7.4, αὐτὴν (τὴν Ἑλένην) ἐκκλέψας Hdt.2.115 (dud.), ἡμᾶς ... ἐξέκλεψεν A.A.662, τὸν μητραλοίαν δ' ἐξέκλεψας ὢν θεός A.Eu.153, τοὺς ὁμήρους ἐκκλέψαντες ἐκ Λήμνου llevándose furtivamente de Lemnos a los rehenes Th.1.115, cf. Plb.1.23.4, D.S.12.27, Plu.Per.25, D.C.42.39.2, ἐκκλέψαι ... αὐτόν X.Ap.23, Πύρρον ... ἐκκλέψαντες Plu.Pyrrh.2, en v. pas. Hdt.2.121.ε, Philostr.Im.1.7

• c. gen. separat. o giro prep. de lugar sacar furtivamente, arrebatar εἰ τήνδε πως δυναίμεθ' ἐκκλέψαι χθονός E.Hel.741, cf. IT 331 (cód.), ξόανον ... ὅ ποτε ... ἐκ τῆς Ταυρικῆς ἐκκλέπτουσιν Paus.3.16.7

• c. pron. refl. escabullirse, quitarse de en medio μέσον μὲν ἑαυτὸν ἐκκλέπτει τῶν πολεμίων I.BI 3.341

• fig. δραπέταν γὰρ ἐξέκλεπτον ἐκ δόμων πόδα pues sacaba furtivamente mi pie fugitivo del palacio E.Or.1498.

2 engañar τὴν Φιλοκτήτου ... ψυχὴν ... λόγοισιν ἐκκλέψεις S.Ph.55, cf. 968

• tb. c. ac. de abstr. ocultar, escamotear λόγον S.Tr.437, κἆιτ' ἐξέκλεψας πῶς Ἀπόλλωνος γάμους; E.Io 946, εἶδος ὅλον οὐ τὸ ἐλάχιστον ἐκκλέπτειν τοῦ λόγου escamotear toda una parte, y no la más insignificante, de la discusión Pl.R.449c, τὸν καιρὸν ... ἐκκλέψας D.24.87.

II c. ac. de pers. y gen. o inf. liberar, librar de αὐτὸν ἐκκλέψαι φόνου E.El.286, αὐτὸν ἐξέκλεψα μὴ θανεῖν yo lo libré de morir E.El.540, en v. pas. ἐκείνη ... ἐτελεύτησεν ὑπὸ τῆς ἀμήτορος παρθένου πολλῶν συμφορῶν ἐκκλαπεῖσα Iul.Mis.352c, cf. Gr.Nyss.Hom. in Eccl.330.5

• sin gen., jur. dejar libre de una acusación τοὺς μὲν ἀδικοῦντας οἱ κατήγοροι ἐκκλέπτουσιν, ἀργύριον λαμβάνοντες Lys.20.7.

B intr. hurtarse a la vista, ocultarse ἐξεκλάπησαν καὶ διεσώθησαν X.HG 5.4.12, διὰ γάρ τινων κήπων γειτόνων ἐκκλαπείς Plb.4.81.7.

ἐκ·κλέπτω (f. -κλέψω, ao. 2 pass. ἐξεκλάπην, etc.)

1 enlever furtivement, en parl. de pers. (p. opp. à κλέπτω, qui se dit des choses), acc. Il. 5, 390 ; Eschl. Eum. 153, Ag. 662 ; Xén. Ap. 23 ; Plut. Pyrrh. 2, etc. ; avec double rég. ἐκκλ. τοὺς ὁμήρους ἐκ Λήμνου, Thc. 1, 115, enlever furtivement les otages de Lemnos ; τινὰ ἐκκλ. χθονός, Eur. Hel. 741, enlever qqn furtivement d’un pays ; τινὰ ἐκκλ. φόνου, Eur. El. 286, soustraire qqn furtivement à un meurtre ; δραπέτην ἐκκλ. ἐκ δόμων πόδα, Eur. Or. 1499, s’esquiver de la maison ; avec un inf. ἐκκλ. τινὰ μὴ θανεῖν, Eur. El. 540, enlever qqn furtivement et le soustraire à la mort ||

2 dissimuler : λόγον, Soph. Tr. 437, son langage ; γάμους, Eur. Ion 946, un hymen ||

3 tromper : τινά, Soph. Phil. 55, 968, tromper qqn ||

➳ Ao. 2 pass. 3 pl. ἐξεκλάπησαν, Xén. Hell. 5, 4, 12.

ἐκ-κλέπτω
1. wegnemen, bevrijden: τοὺς ὁμήρους de gijzelaars bevrijden Thuc. 1.115.5; δραπέτην ἐξέκλεπτον ἐκ δόμων πόδα ik sloop als een vluchteling weg uit het huis (lett. ik bevrijdde een vluchtende voet) Eur. Or. 1499; met μή + inf.: αὐτὸν ἐξέκλεψα μὴ θανεῖν ik ontrukte hem aan de dood Eur. El. 540.
2. verhullen, verbergen: μή ... ἐκκλέψῃς λόγον verberg jouw verhaal niet Soph. Tr. 437; misleiden: τὴν Φιλοκτήτου ... ψυχὴν ἐκκλέπτειν de geest van Philoctetes misleiden Soph. Ph. 55.

ἐκκλέπτω, heimlich daraus wegstehlen, wegführen ; Ἑρμῆς ἐξέκλεψεν Ἄρηα, entführte ihn listig aus den Fesseln, Il. 5.390 ; vgl. Aesch. Eum. 148 u. Xen. ἐξεκλάπησαν καὶ διεσώθησαν Hell. 5.4.12 ; σὲ ἐνθένδε Plat. Crit. 44e ; ἐκκλέπτουσι τοὺς ἀδικοῦντας οἱ κατήγοροι Lys. 20.7 ; vgl. Dem. 24.80 ; δραπέτην ἐκ δόμων πόδα, sich aus dem Hause wegschleichen, Eur. Or. 1499 ; τοὺς ὁμήρους ἐκ Λήμνου Thuc. 1.115 ; τινὰ τῆς πόλεως Plut. Philop. 5, wie χθονός Eur. Hel. 741 ; αὐτὸν ἐξέκλεψα μὴ θανεῖν El. 540 ; – τὴν Φιλοκτήτου σε δεῖ ψυχὴν ὅπως λόγοισιν ἐκκλέψεις λέγων, betrügen, täuschen, Soph. Phil. 55, vgl. 956 ; μὴ ἐκκλέψῃς λόγον, verhehle nicht, Trach. 437 ; vgl. Plat. Rep. V.449c εἶδος ὅλον ἐκκλέπτειν τοῦ λόγου.

†ἐκκλέπτω

[ἐκ- 1.]

3 sing. aor. ἐξέκλεψε.

To rescue by stealth out of something: Ἄρηα Il. 5.390.

ἐκκλέπτω , aor. ἐξέκλεψεν: steal away, Il. 5.390†.

ἐκκλέπτω fut. ψω

- Ito steal and bring off secretly, to purloin, Il., Hdt., etc.; ἐκκλ. πόδα to steal away, Eur.: —ἐκκλ. μὴ θανεῖν Eur.
- IIἐκκλ. τινὰ λόγοις to deceive him, Soph.; μὴ ἐκκλέψῃς λόγον disguise not the matter, speak not falsely, Soph.

Menu

Word wheel

ἐκκλέπτω

Saved

Recent