ἔκκεντρος
ἔκκεντρος, not having the earth as centre, eccentric
ἔκκεντρος, ον, Astron.,
- κύκλος not having the earth as centre, eccentric, Cleom. 1.6, Gem. 1.34, Ptol. Alm. 3.3, etc.
- II not occupying a cardinal point, opp. ἔγκ., Vett.Val. 97.11.
astr. excéntrico, cuyo centro no coincide con el de la esfera celeste
ἡ (ὑπόθεσις) τῶν ἐκκέντρων κύκλων
αἱ καλούμεναι ἔκκεντροι σφαῖραι
(τῶν πλανητῶν) οἱ κύκλοι
ὁ ἔ. κύκλος
• astrol. que no coincide con los puntos cardinales del círculo zodiacal
οἱ ἀστέρες
ἔκ·κεντρος, ος, ον, excentrique, t. de math. Ptol. 2, 368 ; Cléom. 23, 20.
Étym. ἐκ, κέντρον.
ἔκκεντρος, exzentrisch, Mathem.