ἐπανατέλλω

ἐπανα-τέλλω, poet. ἐπαντέλλω,

• raise, ποδὸς ἴχνος E. Ph. 105 (anap.); ἐ. κέρας ἐκ μετώπου send forth, Opp. C. 2.97.
• • II intr., rise, [τὸν ἤλιον] ἐπανατεῖλαι Hdt. 2.142; ἡλίου ἐπανατείλαντος Id. 3.84; ὡς ἐπανέτελλε ὁ ἥλιος Id. 7.54; ἐπαντέλλων ἀστράσιν ἠέλιος AP 12.178 (Strat.); ἐπανατεταλκέτω τὸ H Arist. Mete. 376b29; of a star, Sammelb. 2134.7; rise again, Gem. 6.10; εὐνῆς ἐπαντείλασαν Having risen from bed, A. Ag. 27; ἐκ τοῦ χάρακος Plu. Aem. 18; show oneself, appear, λευκὰς δὲ κόρσας τῇδʼ ἐπαντέλλειν νόσῳ A. Ch. 282; φόνος -τέλλει E. HF 1053 (anap.); ὁ ἐπαντέλλων χρόνος the time coming to light, the future, Pi. O. 8.28.

ἐπανατέλλω, poet. ἐπαντ., auch Her. 2.142 ἐπαντεῖλαι ; auf-, hervorgehen lassen, erheben ; ποδὸς ἴχνος ἐπαντέλλων Eur. Phoen. 103. – Gew. intr., sich erheben, aufgehen, ἡλίου ἐπανατέλλοντος Her. 3.84 ; ἐπανατεταλκέτω Arist. Meteor. 3.5 ; Sp., αἱ ἐπανατέλλουσαι φάλαγγες ἐκ τοῦ χάρακος Plut. Aem. 18 ; – ἐπαντέλλων χρόνος, von der Zukunft, Pind. Ol. 8.28 ; εὐνῆς ἐπαντείλασα, sich erhebend vom Lager, Aesch. Ag. 27, vgl. Ch. 280 u. Opp. Cyn. 2.563 (aber 2.97 sagt er transit. ἔκ τε μέσον κέρας αἰνὸν ἐπαντέλλουσι μετώπου).

ἐπανατέλλω poet. -αντέλλω aor1 -ανέτειλα

• • Ito lift up, raise, Eur.
  • IIintr. to rise, of the sun, Hdt.; to rise from bed, Aesch.:— to appear, Aesch., Eur.