ἐπίληθος

ἐπίληθ-ος, ον,

• causing to forget, c. gen., φάρμακον . ., νηπενθές τʼ ἄχολόν τε κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων Od. 4.221 (Aristarch.; ἐπιλῆθον Ptol.Ascal.); ἴυγγα δέους ἐπίληθον παντός Ael. NA 15.19, cf. 4.41.

ἐπίληθος, vergessen machend, ἐπιληστικός ; bei Hom. einmal, Od. 4.221, φάρμακον, –, νηπενθές τʼ ἄχολόν τε, κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων, alle Leiden vergessen machend. Ptolem. Askalonit. betonte ἐπιλῆθον, indem er das Wort als Partizip von ἐπιλήθω nahm, Aristarch aber und Herodian betonten ἐπίληθον, als neutr. von ἐπίληθος, s. Scholl. Herodian. Od. 4.221, vgl. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 299. – Sp., ἴυγγα δέους ἐπίληθον Ael. N.A. 15.19 ; vgl. Nonn. D. 7.368.

ἐπίληθος

[ἐπιλήθω.]

Bringing forgetfulness.

With genit.: φάρμακον κακῶν ἐπίληθον Od. 4.221.

ἐπίληθος : causing oblivion; κακῶν, Od. 4.221†.

ἐπίληθος, ον

• causing to forget, τινος Od. from ἐπιλήθω