ἐπίλειψις
ἐπίλειψις, a deficiency, lack
Could not find ἐπιλείψει in Logeion dictionaries.
ἐπιλείψει feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine dative singular of ἐπίλειψις
ἐπιλείψει aorist active subjunctive 3rd singular of ἐπιλείβω
ἐπιλείψει future middle indicative 2nd singular, future active indicative 3rd singular of ἐπιλείπω
ἐπίλειψις, εως, ἡ,
- deficiency, lack, ὀρνίθων Th. 2.50; τῆς δυνάμεως Plu. QConv. 2.695d; τελῶν CIG 2695b (Mylasa).
ἐπίλειψις, εως (ἡ) manque, défaut de, Thc. 2, 50 ; Plut. M. 695d.
Étym. ἐπιλείπω.
ἐπίλειψις, ἡ, Mangel, Ausbleiben, ὀρνίθων Thuc. 2.50 ; τῆς δυνάμεως Plut. Symp. 6.8.6.
ἐπίλειψις
from ἐπιλείπω
ἐπίλειψις, εως
- a deficiency, lack, Thuc.