ἐπισεύω
ἐπισεύω, to put in motion against, set upon
Could not find ἐπισσεύας in Logeion dictionaries.
ἐπισσεύας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἐπισεύω
- put in motion against, set on, μὴ . . μοι κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων Od. 5.421; δμῶας ἐπισσεύας 14.399: metaph., τόσα γάρ μοι ἐπέσσευεν κακὰ δαίμων 18.256; ὀνείρατʼ ἐπέσσευεν κακὰ δαίμων 20.87; κῆρας AP 7.439 (Theodorid.).
- II mostly Pass., hurry or hasten to or towards, ἐπεσσεύοντο δὲ λαοί Il. 2.86; ἔς τινα 13.757; ἐπεσσεύοντο νομόνδε to pasture, 18.575; νῆάδʼ (so Aristarch.) ἐπεσσεύοντο Od. 13.19; in hostile sense, rush upon or at, c. dat., νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι Il. 15.347.
- 2 freq. in pf. part. Pass. ἐπεσσύμενος, with 3 sg. plpf. ἐπέσσῠτο (used as an aor.): 3 pl. aor. 1 ἐπέσσῠθεν Opp. C. 4.136:—mostly in hostile sense, charge, ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος Il. 5.438, al.; ἰῷ ἐπεσσύμενον βάλε τείχεος ὑψηλοῖο struck him with an arrow from the wall as he rushed on, 12.388: c. dat., αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο 5.459, cf. 21.227: c. acc., τεῖχος ἐπεσσύμενοι 12.143: c. gen., ἐπεσσύμενος πεδίοιο rushing, hurrying over the plain, 14.147, 22.26 (cf. διαπράσσω); also of fire, etc., ἠΰτε πῦρ, τό τʼ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν . . φλεγέθει 17.737; κῦμα δεινὸν ἐπεσσύμενον Od. 5.314, cf. 431: also, without any hostile sense, to express rapid motion, c. dat., ὥς οἱ . . ὄνειρον ἐπέσσυτο 4.841: c. acc., ὡς πνοιὴ ἐπέσσυτο δέμνια swept over them, 6.20: c. inf., ἐπέσσυτο διώκειν he hasted on to follow, Il. 21.601, cf. A.R. 1.758: abs., χερσὶν ἐπεσσύμενος λάβε πέτρης Od. 5.428; ἐπεσσύμενος λάβε γούνων 22.310.
- 3 metaph., to be in excitement or agitation, εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται Il. 1.173; θυμὸς ἐ. ὄφρʼ ἐπαμύνω 6.361: c. inf., μοι ἐπέσσυτο θυμὸς . . τέρπεσθαι 9.398.—Ep. word, used occasionally by Trag., only in lyr. (exc. S. Ichn. 21,43), πέδον ἐπισύμενος A. Eu. 786; ἐπέσυτο τάνδε γᾶν . . ἄτα E. Ph. 1065; τείχεα . . ἐπέσυτο φλόξ Id. Hel. 1162; so τίς ὄρεα . . τάδʼ ἐπέσυτο; Ar. Fr. 698 (parody of dithyramb).
1. met acc., in beweging zetten (tegen), afsturen (op):
2. med.-pass.
a. zich haasten naar, afsnellen op, m.n. ongunstig aanvallen:
b. overdr. naar iets verlangen; met inf.:
- Ito put in motion against, set upon one, c. dat., Od.
- IIPass. to hurry or hasten to or towards, Hom.; in hostile sense, to rush upon or at, c. dat., Il.
- 2part. perf. pass. ἐπεσσύμενος, with 3rd sg. perf. and plup. ἐπέσσυται, -το mostly in hostile sense, to rush on, Il.; c. dat., αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο Il.; c. acc. to assault, Il.; c. gen., ἐπεσσύμενος πεδίοιο rushing, hurrying over the plain, Il.:—also, without hostile sense, to express rapid motion, ἐπέσσυτο δέμνια swept over the clothes, Od.; c. inf., ἐπέσσυτο διώκειν he hasted on to follow, Il.:—metaph. to be excited, eager, θυμὸς ἐπέσσυται Il.
-
…Δουλίχιόνδʼ ἰέναι, ὅθι μοι φίλον ἔπλετο θυμῷ · εἰ δέ κε μὴ ἔλθῃσιν ἄναξ τεὸς ὡς ἀγορεύω, δμῶας ἐπισσεύας βαλέειν μεγάλης κατὰ πέτρης, ὄφρα καὶ ἄλλος πτωχὸς ἀλεύεται ἠπεροπεύειν. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε δῖος ὑφορβός · ξεῖνʼ…
Homer, Odyssey
-
…ἀμφίπολοι, Χαρίτων ἄπο κάλλος ἔχουσαι, σταθμοῖιν ἑκάτερθε · θύραι δʼ ἐπέκειντο φαειναί. ἡ δʼ ἀνέμου ὡς πνοιὴ ἐπέσσυτο δέμνια κούρης, στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν, εἰδομένη κούρῃ ναυσικλειτοῖο Δύμαντος ,…
Homer, Odyssey
-
…θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο · στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων. Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δʼ ἐτέλειον ἐφετμάς, ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο…
Homer, Iliad
-
…μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δʼ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν. ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, ἔνθʼ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή · ἤντετο γάρ τοι Φοῖβος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ δεινός ·…
Homer, Iliad
-
…μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δʼ ἠέρα τύψε βαθεῖαν. ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δʼ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον · ἦ τέ τοι…
Homer, Iliad
-
…τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, τρὶς δέ οἱ ἐστυφέλιξε φαεινὴν ἀσπίδʼ Ἀπόλλων · ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δʼ ὁμοκλήσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων · φράζεο Τυδεΐδη καὶ χάζεο, μηδὲ θεοῖσιν ἶσʼ ἔθελε φρονέειν…
Homer, Iliad
-
…δρύφθη, σὺν δʼ ὀστέʼ ἀράχθη, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη · ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἐπεσσύμενος λάβε πέτρης, τῆς ἔχετο στενάχων, ἧος μέγα κῦμα παρῆλθε. καὶ τὸ μὲν ὣς ὑπάλυξε, παλιρρόθιον δέ…
Homer, Odyssey
-
…ὁρμήθη ὄρεϊ νιφόεντι ἐοικὼς κεκλήγων, διὰ δὲ Τρώων πέτετʼ ἠδʼ ἐπικούρων. οἳ δʼ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντʼ, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν. αὐτὰρ ὃ Δηΐφοβόν τε βίην θʼ Ἑλένοιο ἄνακτος Ἀσιάδην τʼ Ἀδάμαντα καὶ Ἄσιον Ὑρτάκου…
Homer, Iliad
-
…κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ, κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπὶ στόμʼ ἔωσε · πεσόντα δέ μιν λίπε θυμός. αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἐρύλαον ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ μέσσην κὰκ κεφαλήν · ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη ἐν κόρυθι βριαρῇ · ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ…
Homer, Iliad
-
…δύων, σκιάσῃ δʼ ἐρίβωλον ἄρουραν. ἦ, καὶ Ἀχιλλεὺς μὲν δουρικλυτὸς ἔνθορε μέσσῳ κρημνοῦ ἀπαΐξας · ὃ δʼ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δʼ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατʼ αὐτὸν ἅλις ἔσαν…
Homer, Iliad