ἐπιχωριάζω
ἐπιχωριάζω, to be in the habit of visiting
Could not find ἐπιχωριάζον in Logeion dictionaries.
ἐπιχωριάζον present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of ἐπιχωριάζω
ἐπιχωρ-ιάζω,
- 1 of persons, to be in the habit of visiting, ἐ. Ἀθήναζε Pl. Phd. 57a; ἐ. τινί live much with, Luc. Pseudol. 19; τοῖς ἄνω πράγμασι to be occupied with, Id. Cont. 1.
- 2 of things, to be customary, be the fashion in a place, περὶ Ἀθήνας Arist. Pol. 1341a34; μαθήματα τοῖς Ἕλλησιν -άζοντα Stesimbr. 4J.; παρά τισι Plb. 6.46.3; τῇ νήσῳ Str. 10.5.9:—Pass., to be the custom or fashion, v.l. in Arist. Pol. 1335a16 (nisi leg. -άζει), cf. Nymphis 9.
- 3 of vegetables, acquire the local character, Diph. Siph. ap. Ath. 9.369f.
- 4 of the sea, make an inroad, Polem. Call. 25.
- II Act., call in the language of the country, βροῦτον τὸν μῶρον Lyd. Mag. 1.31; also καλεῖν -άζοντες Olymp. in Mete. 200.20.
ἐπιχωριάζω :
1 venir souvent dans un pays : Ἀθήναζε, Plat. Phæd. 57a, à Athènes ; τινί, Luc. Pseud. 19, avoir des relations habituelles avec qqn ||
2 p. suite, être établi ou s’établir dans un pays : νήσῳ, Str. 487, être endémique dans une île, en parl. d’une maladie ; souv. en parl. d’habitudes, de coutumes : ἐπ. περὶ Ἀθήνας, Arstt. Pol. 8, 6, 12, être en usage dans la région d’Athènes ; παρὰ τοῖς Κρησίν, Pol. 6, 46, 3, chez les Crétois ||
Moy. être ou devenir la coutume d’un pays, Arstt. Pol. 7, 16, 6 ; cf. Ath. 619f.
Étym. ἐπιχώριος.
1. van pers. geregeld bezoeken.
2. van zaken gebruikelijk zijn, populair zijn:
ἐπιχωριάζω, im Lande sein, sich wo aufhalten, verkehren mit Einem, τινί, Luc. Pseudol. 19 ; οὐδεὶς ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε, kommt oft nach Athen, Plat. Phaed. 57a ; θάλασσα ἐπιχωριάζουσα, das ans Land flutende Meer, Polem. 2.25. – Gew. einheimisch sein, τὸ πάθος ἐπιχωριάζει τῇ νήσῳ Strab. X.487 ; landesüblich sein, Mode sein, περὶ Ἀθήνας οὕτως ἐπεχωρίασεν ἡ αὐλητική Arist. Pol. 8.6 ; ὁ περὶ τὴν πλεονεξίαν τρόπος οὕτως ἐπιχωριάζει παρὰ τοῖς Κρησίν Pol. 6.46.3 ; Plut. Lyc. 4.24 ; Luc. Nigr. 34 ; γλώττης τῆς κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐπιχωριαζούσης Dion.Hal. Lys. 2. – So auch med., ἐν ὅσοις τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται τὸ νέους συζευγνύναι καὶ νέας Arist. Pol. 7.16 ; ἐπιχωριαζομένη παρʼ αὐτοῖς συνήθεια bei Ath. XIV.619f.
ἐπιχωριάζω
- to be in the habit of visiting, Plat.; ἐπ. τοῖς ἄνω πράγμασι to be occupied with, Luc. from ἐπιχώριος