ἐπιψαύω
ἐπιψαύω, to touch on the surface, touch lightly, handle
ἐπι-ψαύω, Dor. fut. -ψαυσῶ Archim. Con.Sph. 30:—
- touch on the surface, touch lightly, c. gen., Hes. Sc. 217, Hdt. 3.87, etc.; attain, abs., κατὰ πᾶν τέλος Pi. I. 4(3).11; ἐ. φιλοτάτων to aspire to loves, Id. P. 4.92; ἐ. τινὸς οὐδὲ κατὰ μικρόν Phan.Hist. 19; γῆς ἐ., of shipwrecked persons, S. Fr. 636.2: generally, handle, κώπης Id. Ph. 1255; meddle with, τάφου Id. Aj. 1394: metaph., also, touch lightly upon, Hdt. 2.65.
- b Geom., ἡ -ψαύουσα (sc. γραμμή) tangent, Archim. Sph.Cyl. 1.12, etc.
- 2 c. dat., Q.S. 2.456.
- 3 c. acc., Id. 12.551.
- II once in Hom., intr. and metaph., ὅς τʼ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν who can reach ever so little way by his wits, Od. 8.547.
ἐπι·ψαύω, toucher à la surface, toucher légèrement, effleurer, gén. Hés. Sc. 217 ; Hdt. 3, 87 ; Soph. Aj. 1394, Ph. 1255 ; dat. Q. Sm. 2, 456 ; acc. Q. Sm. 12, 551 ; Orph. Lith. 126 ; abs. ἡ ἐπιψαύουσα (s. e. γραμμή) Archim. tangente, t. de géom. ; fig. ἐπ. τινός, Hdt. 2, 65 ; Pol. 2, 1, 4, effleurer un sujet ; ὅστ’ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν, Od. 8, 547, celui qui ne fait qu’effleurer légèrement la sagesse, c. à d. qui n’a que peu de sagesse.
1. aanraken, wrijven over, met gen.:
2. aanstippen, aanroeren:
ἐπιψαύω, (ψαύω), auf der Oberfläche, leicht berühren, streifen, ritzen, τινός, Hes. Sc. 217 ; τάφου, κώπης, Soph. Aj. 1394 Ph. 1250 ; τῶν ἄρθρων τῇ χειρί Her. 3.87 ; übertr., τὰ δὲ καὶ εἴρηκα ἐπιψαύσας αὐτῶν 2.65 ; vgl. Pol. 2.1.4 ; φιλοτάτων, d.i. nach Liebe trachten, Pind. P. 4.92 ; κατὰ τέλος I. 3.29 ; κἂν ὀλίγον νυκτὸς ἐπιψαύσῃσιν Theocr. 21.4 ; Hom. vrbdt ὅς τʼ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν, der nur ein wenig mit dem Herzen zu empfinden vermag, Od. 8.547. – Qu.Sm. vrbdt es mit dem dat., 2.456, u. c. acc., ὁδόν, betreten, 12.551 ; vgl. Orph. lith. 126.
ἐπιψαύω
[ἐπι- 5.]
To exercise the power of touch in an indicated direction. Fig.: ὅς τʼ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν (has even a little range with his wits) Od. 8.547.
ἐπιψαύω
- 1attain, touch on c. gen. “ὄφρα τις τᾶν ἐν δυνατῷ φιλοτάτων ἐπιψαύειν ἔραται” P. 4.92 ὅσσα δʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ἄηται μαρτύρια φθιμένων ζωῶν τε φωτῶν ἀπλέτου δόξας, ἐπέψαυσαν κατὰ πὰν τέλος I. 4.11
ἐπιψαύω : touch upon; met., πραπίδεσσιν, ‘have perception,’ Od. 8.547†.
ἐπιψαύω
fut. σω
- Ito touch on the surface, touch lightly, handle, c. gen., Hes., Hdt., Attic; κἂν ὀλίγον νυκτός τις ἐπιψαύσῃσι, i. e. if one gets ever so little of the night, i. e. sleeps ever so little, Theocr.:—metaph. to touch lightly upon, Lat. strictim attingere, Hdt.
- IIintr., ὅστʼ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν who can reach ever so little way by his wits, Od.