ἐπιχωριάζω

ἐπιχωρ-ιάζω,

• • • 1 of persons, to be in the habit of visiting, ἐ. Ἀθήναζε Pl. Phd. 57a; ἐ. τινί live much with, Luc. Pseudol. 19; τοῖς ἄνω πράγμασι to be occupied with, Id. Cont. 1.
    • 2 of things, to be customary, be the fashion in a place, περὶ Ἀθήνας Arist. Pol. 1341a34; μαθήματα τοῖς Ἕλλησιν -άζοντα Stesimbr. 4J.; παρά τισι Plb. 6.46.3; τῇ νήσῳ Str. 10.5.9:—Pass., to be the custom or fashion, v.l. in Arist. Pol. 1335a16 (nisi leg. -άζει), cf. Nymphis 9.
    • 3 of vegetables, acquire the local character, Diph. Siph. ap. Ath. 9.369f.
    • 4 of the sea, make an inroad, Polem. Call. 25.
  • II Act., call in the language of the country, βροῦτον τὸν μῶρον Lyd. Mag. 1.31; also καλεῖν -άζοντες Olymp. in Mete. 200.20.

ἐπιχωριάζω, im Lande sein, sich wo aufhalten, verkehren mit Einem, τινί, Luc. Pseudol. 19 ; οὐδεὶς ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε, kommt oft nach Athen, Plat. Phaed. 57a ; θάλασσα ἐπιχωριάζουσα, das ans Land flutende Meer, Polem. 2.25. – Gew. einheimisch sein, τὸ πάθος ἐπιχωριάζει τῇ νήσῳ Strab. X.487 ; landesüblich sein, Mode sein, περὶ Ἀθήνας οὕτως ἐπεχωρίασεν ἡ αὐλητική Arist. Pol. 8.6 ; ὁ περὶ τὴν πλεονεξίαν τρόπος οὕτως ἐπιχωριάζει παρὰ τοῖς Κρησίν Pol. 6.46.3 ; Plut. Lyc. 4.24 ; Luc. Nigr. 34 ; γλώττης τῆς κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐπιχωριαζούσης Dion.Hal. Lys. 2. – So auch med., ἐν ὅσοις τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται τὸ νέους συζευγνύναι καὶ νέας Arist. Pol. 7.16 ; ἐπιχωριαζομένη παρʼ αὐτοῖς συνήθεια bei Ath. XIV.619f.

ἐπιχωριάζω

• to be in the habit of visiting, Plat.; ἐπ. τοῖς ἄνω πράγμασι to be occupied with, Luc. from ἐπιχώριος