εἰσακοντίζω
εἰσακοντίζω, to throw
Could not find ἐσακοντίζων in Logeion dictionaries.
ἐσακοντίζων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of εἰσακοντίζω
εἰσᾰκοντίζω,
- throw or hurl javelins at, τινά Hdt. 1.43, 9.49; ἐς τὰ γυμνά Th. 3.23: c. acc., τὴν χίμαιραν εἰσηκοντικώς Epin. 2.10:— Pass., dart, εἰ. μυῖα καθάπερ βέλος Ph. 2.101.
- 2 abs., spout, of blood, E. Hel. 1588.
I
1 lanzar, disparar dardos
ἐσακοντίζοντές τε καὶ ἐστοξεύοντες
ἀμύνασθαι τοὺς εἰσακοντίζοντας
αὐτὸ (τὸ θηρίον) κύκλῳ ἐσηκόντιζον
τὴν ... Χίμαιραν
ἐσηκόντιζον ἐς τὰ γυμνά (σώματα)
2 fig. salir disparado, brotar
αἵματος δ' ἀπορροαὶ ἐς οἶδμ' ἐσηκόντιζον
II en v. med. lanzarse
(ἡ κυνόμυια) καθάπερ βέλος εἰσακοντίζεται
εἰσ·ακοντίζω, ion. et anc. att. ἐσ·ακοντίζω [ᾰ]
1 tr. lancer un javelot ou des javelots sur : θηρίον, Hdt. 1, 43, sur une bête sauvage ; τὴν Χίμαιραν, Epinic. (Ath. 497b) sur la Chimère ; avec ἐς et l’acc. Thc. 3, 23 ; abs. Xén. An. 7, 4, 15, etc. ||
2 intr. fig. jaillir, Eur. Hel. 1588 ||
➳ Ion. et poét. ἐσ. Hdt. 1, 43 ; 9, 49 ; Thc. 2, 79 ; 3, 23, etc. ; Eur. l. c. — Seul. impf. εἰσηκόντιζον, Xén. l. c. ; ou ἐσηκόντιζον, Thc. ll. cc. ; part. pf. εἰσηκοντικώς, Epinic. l. c. ; prés. pass. -εται, Phil. 2, 101.
εἰσακοντίζω, wohinein, auf Etwas (den Wurfspieß) schleudern ; absol., Her. 1.43 ; Thuc. 2.79, öfter ; auch εἴς τινα, 3.23 ; ἀπὸ τοῦ Πηγάσου τὴν χίμαιραν εἰσηκοντικώς Epinic. Ath. XI.497h. Uebertr., αἵματος ἀπορροαὶ ἐς οἶδμʼ ἐσηκόντιζον οὕρια ξένῳ Eur. Hel. 1588.
εἰσακοντίζω
fut. Attic ιῶ
- 1to throw or hurl javelins at, τινά Hdt.; εἰς τὰ γυμνά Thuc.
- 2absol. to dart or spout, of blood, Eur.