ἐργατίνης
ἐργατίνης, a husbandman
Could not find Ἐργατίνα in Logeion dictionaries.
Ἐργατίνα Noun: masculine vocative singular of ἐργατίνης
ἐργᾰτ-ίνης [ῐ], ου, ὁ,
- = ἐργάτης, esp. husbandman, Theoc. 10.1, A.R. 2.376 (pl.); ἐ. ἄνδρες Theoc. 21.3, AP 11.58 (Maced.); βοῦς ἐ. A.R. 2.663 (pl.), AP 6.228 (Adaeus).
- II c. gen., making a thing or practising an art, μέλιτος ὁ χρυσὸς ἐ. AP 5.239 (Maced.); Κύπριδος ib. 274 (Paul.Sil.).
ἐργατίνης, ου [ᾰ]
I adj. (ὁ, ἡ) laborieux, actif, Anth. App. 323, au fém. ||
II subst. ὁ ἐργ.
1 travailleur, Thcr. Idyl. 21, 2 ||
2 particul. cultivateur, Thcr. Idyl. 10, 1 ; 23, 1 ; Anth. 11, 58 ; en parl. du bœuf, A. Rh. 2, 663 ; Anth. 6, 228 ||
➳ Voc. -ίνα, Thcr. Idyl. 10, 1.
Étym. ἐργάτης.
ἐργατίνης, ὁ, = ἐργάτης, der Arbeiter, u. adj. arbeitsam, tätig, Theocr. 10.1, 21.3, vom Landbauer ; sp.D., ἀνέρες Haced. 18 (XI.58); βοῦς Add. 3 (VI.228), wie Ap.Rh. 2.663 ; Κύπριδος Paul.Sil. 12 (V.2751 ; auch fem., παλάμαι Ep.adesp. 194 (APP 323).
ἐργατίνης
ἐργᾰτίνης (ῐ), ου,
= ἐργάτης,
- Ia husbandman, Theocr.
- 2as adj., active, laborious, Anth.
- IIc. gen. making a thing or practising an art, Anth.