ἠχητικός
ἠχητικός, sounding, ringing
Could not find ἠχητικόν in Logeion dictionaries.
ἠχητικόν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἠχητικός
ἠχ-ητικός, ή, όν,
- sounding, ringing, Diom. p.497 K., Simp. in de An. 142.17, al., Eust. 918.19; gloss on βύκτης, EM 216.50. Adv. -κῶς Hsch. s.v. καναχηδά.
ἠχητικός, ή, όν, sonore, Diom. 497, 27.
Étym. ἠχέω.
ἠχητικός, = ἠχετικός, Schol. Aesch. Ch. 150 u. a.Sp.