ἰσοτέλεστος
ἰσοτέλεστος, fulfilled alike
ἰσοτέλ-εστος, ον, (τελέω)
- made exactly like, exact, ἰ. μίμημα Nonn. D. 18.247.
- 2 coming at the last to all alike, ἐπίκουρος, of Death, S. OC 1220 (lyr.).
ἰσο·τέλεστος, ος, ον [ῐ̄]
1 qui s’accomplit également pour tous, Soph. O.C. 1220 ||
2 fait de même, exact, semblable, Nonn. D. 18, 247.
Étym. ἴ. vb. de τελέω.
ἰσοτέλεστος, Ἄϊδος μοῖρα, Soph. O.C. 1223, nach den Schol. ὁμοίως ἀποθνήσκουσιν οἱ τοιοῦτοι, die Allen gemeinsame Notwendigkeit des Todes, die Alle auf gleiche Weise vollendet.
ἰσοτέλεστος, ον
τελέω
- fulfilled alike, ὁ ἐπίκουρος ἰσ., the ally that comes to all alike, of Death, Soph.