ἰσοτύραννος
ἰσοτύραννος, despotic, absolute
ἰσο-τύραννος [ῠ], ον,
- despotic, absolute, ἀρχή Arist. Pol. 1270b14, D.H. 5.70.
ἰσο·τύραννος, ος, ον [ῐ̄ῠ] égal à un roi ou au pouvoir d’un roi, Arstt. Pol. 2, 7 ; DH. 5, 70.
Étym. ἴ. τύραννος.
ἰσοτύραννος, einem Tyrannen gleich ; ἀρχή Arist. Pol. 2.7 ; Dion.Hal. 5.70.