ἰσότιμος
ἰσότιμος, held in equal honour, having the same privileges
ἰσότιμ-ος, ον,
- equal in honour or privilege, Ἀπόλλων (i.e. sharing the honours paid to Zeus) OGI 234.25 (Delph., iii B.C.), CR Acad.Inscr.1906.419 (Alabanda); ὁ θεὸς . . -ον παρέχι τράπεζαν τοῖς ὁποθενοῦν ἀφικνουμένοις BCH 51.73 (Panamara); πίστις 2 Ep.Pet. 1.1; οἱ πρῶτοι καὶ ἰ. Plu. Lys. 19, cf. Wilcken Chr. 13.10 (i A.D.), Luc. D Mort. 29[24].3, etc.; πόλεις τισί D.Chr. 41.2: Comp. -ότεροι, τοῖς κρατοῦσιν Id. 39.4; τὸ ἰ.,= ἰσοτιμία, Ph. 2.246; of a person, maintaining equality of privilege, Hdn. 2.4.9. Adv. -μως, τινάς τισιν ἄγειν Ath. 5.177c; ζῶντα δικαίως καὶ ἰ. OGI 544.34 (Ancyra, ii A.D.), cf. CIG 4032.5 (ibid.), IGRom. 3.195 (ibid.); ἰ. ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους οἱ ὅροι Phlp. in APr. 167.14, cf. Alex.Aphr. in Metaph. 241.11.
- 2 generally, equal in value: hence, equal, ἁμάρτημα ἀκούσιον ἰ. ἑκουσίῳ Ph. 2.248; τὸ ἰ. δυσέφικτον ἐν ταῖς ἀμοιβαῖς Hdn. 2.3.6; ἰ. μάχη evenly balanced, Ael. NA 10.1.
- 3 as title of rank at the Ptolemaic court, τῶν ἰσοτίμων τοῖς πρώτοις φίλοις PRyl. 66 intr., 253 (ii B.C.), Arch.Pap. 6.372.
ἰσό·τιμος, ος, ον [ῐ̄ῑ]
1 qui jouit d’honneurs égaux, d’une égale considération, Plut. Lys. 19, etc. ; Luc. D. mort. 24, 3 ; d’où p. ext. à succès égal, El. N.A. 10, 1 ||
2 qui reste à son rang, modeste, Hdn.
Étym. ἴ. τιμή.
ἰσότιμος, [τῑ], gleich geehrt, geschätzt, bes. im Staate, von gleichem Range, gleiches Anrecht u. Anspruch auf Aemter u. Ehrenstellen habend ; Plut. Lys. 29, Sull. 6 u. öfter ; Luc. D.Mort. 24.3 ; μέτριος καὶ ἰσότιμος, sich seines Ranges nicht überhebend, Hdn. 2.4.18 u. öfter.
• Adv ., Ath. V.177c.
• Adv ., Ath. V.177c.
Strong 2472
*†
equally privileged, held in equal honour: πίστις, II Pe 1:1 (R, mg., equally precious, but v Field, Notes, 240; Mayor, in l.).†
ἰσότιμος
ἰσό-τῑμος, ον
τιμή
- held in equal honour, having the same privileges, Plut., etc.