ἱεροπρεπής
ἱεροπρεπής, beseeming a sacred place, person
Could not find ἱεροπρεπεῖς in Logeion dictionaries.
ἱεροπρεπεῖς masculine accusative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of ἱεροπρεπής
ἱερο-πρεπής, ές,
- beseeming a sacred place, person or matter, ὄνομα Pl. Thg. 122e; τέχνη, of cookery, Men. 130; κνῖσα Luc. Sacr. 13; of persons, -έστατος τῶν προγεγενημένων X. Smp. 8.40, cf. D.C. 56.46, LXX 4 Ma. 9.25, Ep.Tit. 2.3. Adv. -πῶς Michel 163.21 (Delos, ii B.C.), Inscr.Prien. 109.216 (ii B.C.), Str. 12.5.3, Beros. ap. J. Ap. 1.19.
ἱερο·πρεπής, ής, ές, qui convient à une personne ou à une chose sacrée, digne d’une personne ou d’une chose sainte, Plat. Theag. 122d ; Luc. Sacr. 13 ; DC. 56, 46 ||
Sup. -έστατος, Xén. Conv. 8, 40.
Étym. ἱ. πρέπω.
ἱεροπρεπής, ές, dem Heiligen geziemend, anständig, ehrwürdig ; καὶ νῦν ἐν τῇ ἑορτῇ δοκεῖς ἱεροπρεπέστατος εἶναι τῶν προγεγενημένων Xen. Symp. 8.40, du scheinst den meisten priesterlichen Anstand zu haben ; ὄνομα Plat. Theag. 122d ; ἡ κνίσσα θεσπέσιος καὶ ἱεροπρεπής Luc. sacrific. 13.
• Adv ., Sp., wie Heraclid. alleg.Hom. 2.
• Adv ., Sp., wie Heraclid. alleg.Hom. 2.
Strong 2412
**
suited to a sacred character, reverend (RV, reverent): Tit 2:3 (cf. Tr., Syn., § xcii).†
ἱεροπρεπής
ἱερο-πρεπής, ές
πρέπω
- beseeming a sacred place, person or matter, holy, reverend, Plat., Luc.; ἱεροπρεπέστατος Xen.