ἱμερτός
ἱμερτός, longed for, lovely
Could not find ἱμερτὸν in Logeion dictionaries.
ἱμερτὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἱμερτός
ἱμερτός [ῑ], ή, όν, (ἱμείρω)
- longed for, desired, lovely, Τιταρήσιος Il. 2.751; ὕδατα A.R. 2.939; Σαλαμίς Sol. 1.1; κίθαρις h.Merc. 510; στέφανοι Hes. Th. 577; κόμα Sapph. 119; λέχος Pi. P. 3.99; ἀοιδαί, δόξα, Id. O. 6.7, P. 9.75; ἱ. ἡλικίη dear life, Simon. 115; of persons, AP 5.297 (Jul.); epith. of Apollo and Dionysus, ib. 9.524.10,525.10.— Poet. and later Prose, as Epicur. Fr. 165, Luc. Dear.Iud. [DDeor. 20.]15: ἱμερτόν, τό, Plu. Fac.lun. 2.926f; ἐφʼ ἱμερτοῖσιν prob. from a poet, ib. Pyth. 394b.
ἱμερτός, ή, όν [ῑ] désirable, souhaitable, aimable, charmant, en parl. d’une rivière, Il. 2, 751 ; de chants, Pd. O. 6, 10 ; de couronnes, Hés. Th. 577 ; de gloire, Pd. P. 9, 132, etc. ; en parl. de pers. Anth. 5, 298 ; 9, 524, 525.
Étym. vb. d’ἱμείρω.
ἱμερτός, adj. verb. zu ἱμείρω, ersehnt, erwünscht, wonach man sich sehnt, also lieblich, anmutig ; der Fluß Titaresius Il. 2.751 ; στέφανοι Hes. Th. 577 ; λέχος Pind. P. 3.99 ; δόξαι 11.78 ; ἀοιδαί Ol. 6.7 ; sp.D., ὕδατα Ap.Rh. 2.939. Auch Bacchus u. Apollo heißen so, Anth. IX.524 u. 525.10. Selten in Prosa, τὸ ἱμερτόν Plut. fac. orb. lun. 12 ; Epic. DL. 10.5.
ἱμερτός
-όν
[vbl. adj. fr. ἱμείρω.]
Delightful, charming: τιταρησσόν Il. 2.751.
ἱ¯μερτός
- 1delightful ἐν ἱμερταῖς ἀοιδαῖς O. 6.7 Ζεὺς πατὴρ ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ P. 3.99 δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντʼ ἀπὸ Δελφῶν P. 9.75
ἱμερτός (ἱμείρω): lovely, Il. 2.751†.
ἱμερτός
ἱ_μερτός, ή, όν
ἱμείρω
- longed for, lovely, Il., Hes.