ὄνομαι

ὄνομαι, 2 sg. ὄνοσαι Od. 17.378; Ep. 2 pl. οὔνεσθε (Aristarch. ὀνόσασθε, Buttm. and Pap. οὔνοσθε) Il. 24.241; 3 pl. ὄνονται Od. 21.427, Hdt. 2.167; opt. ὄνοιτο Il. 13.287: impf. 3 pl. ὤνοντο (κατ-) Hdt. 2.172: Ep. fut. ὀνόσσομαι Il. 9.55, Od. 5.379: aor. ὠνοσάμην Il. 14.95; Ep. part. ὀνοσσάμενος 24.439: also Ep. aor. 3 sg. ὤνατο 17.25; and Pass. ὠνόσθην (κατ-) Hdt. 2.136; cf. ὀνοστός, ὀνοτός:—

• blame, find fault with, treat scornfully, c. acc., νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας Il. 14.95; οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται 9.55; οὐδέ κεν . . μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο 13.287; ὡς ἂν σὴν ἀρετὴν . . οὔ τις ὄνοιτο Od. 8.239: folld. by a relat., ἦ οὔνεσθʼ ὅτι μοι . . Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκεν; do ye think it a light thing that . . ? (others wrongly refer it to ὀνίνημι, is it to your profit that . . ?), Il. 24.241; ἦ ὄνοσαι ὅτι τοι βίοτον κατέδουσιν ἄνακτος; Od. 17.378: c. gen., οὐδʼ ὧς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος for all that, I think thou wilt not quarrel with thy ill-luck (i.e. deem it too light), 5.379: Ep. Verb, once in Hdt. (cf. κατόνομαι), ὄ. τινά throw a slur upon, 2.167.—In AP 7.484 (Diosc.) v.l. for ὀνίνημι (q.v.).

ὄνομαι, 2. Pers. ὄνοσαι, 2. Pers. plur. ep. οὔνεσθε, Il. 24.241, imperat. ὄνοσο, optat. ὄνοιτο, fut. ὀνόσομαι, ep. ὀνόσσομαι, aor. ὠνόσθην und ὠνοσάμην, inf. ep. ὀνόσσασθαι, in kürzerer Form ὤνατο, Il. 17.25,
schelten, schmähen, beschimpfen ; οὐχ ὥς με μνηστῆρες ἀτιμάζοντες ὄνονται, Od. 21.422 ; σὴν ἀρετὴν βροτὸς οὔτις ὄνοιτο, 8.239, vgl. Il. 13.287 ; ὅτε μʼ ὤνατο, 17.25 ; νῦν σευ ὠνοσάμην φρένας, 14.95, vgl. 17.173 ; mit folgdm ὅτι, ἢ οὔνεσθʼ, ὅτι μοι Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκεν, 24.241, scheltet ihr, seid ihr unzufrieden, d.i. ist es euch nicht genug, daß Zeus mir Schmerzen gegeben hat ; ἢ ὄνοσαι, ὅτι τοι βίοτον κατέδουσιν ἄνακτος, Od. 17.378 ; auch c. gen., οὐδʼ ὥς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος, auch so, hoffe ich, wirst du nicht unzufrieden sein wegen deines Unglücks, ich hoffe, du wirst genug daran haben, 5.379 ; ἥκιστα Κορίνθιοι ὄνονται τοὺς χειροτέχνας, Her. 2.167. – Vgl. ὀνοστός u. ὀνοτάζω.

†ὄνομαι

2 sing. ὄνοσαι Od. 17.378.

3 pl. ὄνονται Od. 21.427.

3 sing. opt. ὄνοιτο Il. 13.287: Od. 8.239.

3 sing. fut. ὀνόσσεται Il. 9.55.

Infin. ὀνόσσεσθαι Od. 5.379.

Aor. ὠνοσάμην Il. 14.95, Il. 17.173.

3 sing. ὤνατο Il. 17.25.

2 pl. ὀνόσασθε Il. 24.241.

3 sing. opt. ὀνόσαιτο Il. 4.539, Il. 13.127, Il. 17.399.

Pple. ὀνοσσάμενος Il. 24.439. Here app. should come as 2 pl. pres. οὔνεσθε, u.l. in Il. 24.241 (see above). To think little of, make light of, look upon or treat with contempt or scorn, disparage: ἔργον Il. 4.539. Cf. Il. 9.55, Il. 13.127, 287, Il. 14.95=Il. 17.173, Il. 17.25, 399, Il. 24.439: Od. 8.239, Od. 21.427.

With genit.: κακότητος Od. 5.379.

With dependent clause: ἦ ὀνόσασθʼ ὅτι . . . ; (seems it so light a thing that . . . ?) Il. 24.241: ἦ ὄνοσαι ὅτι . . . ; (is it not enough that . . . ?) Od. 17.378.

ὄνομαι , ὄνοσαι, ὄνονται, opt. ὄνοιτο, fut. ὀνόσσομαι, aor. 1 ὠνοσάμην, ὀνόσασθ(ε), -ντ(ο), part. ὀνοσσάμενος, aor. 2 ὤνατο, Il. 17.25: find fault with, scorn, τινά or τὶ, usually w. neg. expressed or implied, Il. 4.539, Il. 17.399; once w. gen., κακότητος, ‘esteem lightly,’ Od. 5.379.

ὄνομαι

• Dep., to blame, find fault with, throw a slur upon, treat scornfully, τι Hom.; ἦ οὔνεσθʼ, ὅτι μοι Ζεὺς ἔδωκεν; do ye complain that Zeus has given? Il.; c. gen., οὐδʼ σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος I hope thou wilt not quarrel with thy ill-luck (i. e. deem it too light), Od.; ὀν. τινα to throw a slur upon, Hdt.