ὄνομα
ὄνομα, ὄνομα, ὀνόματος, τό, name
- name of a person or thing, in Hom. always of a person, exc. ἐρέω δέ τοι οὔνομα λαῶν Od. 6.194 and in Od. 13.248 (v. infr. II); Οὖτις ἐμοί γʼ ὄ. 9.366, cf. 18.5, 19.183, 247; Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον 7.54, cf. 19.409, Hes. Th. 144: in Prose ὄνομα is used abs., by name, πόλις ὄ. Καιναί X. An. 2.4.28, etc.: also dat., πόλις Θάψακος ὀνόματι ib. 1.4.11 (v. l.); ὀνόματι λέγειν by name, Pl. Ap. 21c; ἐπʼ ὀνόματος δηλοῦσθαι Plb. 18.45.4, etc.; κατʼ ὄνομα by name, Strato Com. 1.14, Epigr.Gr. 983.4 (Philae); ἀσπάζου τοὺς φίλους κατʼ ὄ. each by his name, 3 Ep.Jo. 14.
- 2 ὄ. τίθεσθαι or θέσθαι τινί give one a name, Od. 19.403, 406, 8.554, A. Fr. 6, Ar. Av. 810:—Pass., ὄ. κεῖταί τινι ib. 1291; ὄ. ἐστι or κεῖται ἐπί τινι, X. Mem. 3.14.2, Cyr. 2.2.12; so ὄ. φέρειν or ἐπιφέρειν ἐπί τι, Arist. EN 1119a33, HA 572a11.
- 3 ὄνομα καλεῖν τινα call one by name, εἴπʼ ὄνομʼ, ὅττι σε κεῖθι κάλεον Od. 8.550; καλοῦσί με τοῦτο τὸ ὄ. X. Oec. 7.3, cf. E. Ion 259, 800, Pl. Cra. 393e, etc.:—so in Pass., ὄ. δʼ ὠνομάζετο Ἕλενος S. Ph. 605, cf. El. 694; ὄ. δημοκρατία κέκληται Th. 2.37; τὸ ἐναντίον ὄ. ἀφροσύνη μετωνόμασται Id. 1.122; ὄ. ἓν κεκλημένους Σικελιώτας Id. 4.64; λεγόμενοι τοὔνομα γεωργικοί Pl. Lg. 842e; but also ὀνόματί τινα προσαγορεύειν Antipho 6.40; reversely, ὄνομα καλεῖν τινι give a name to, Pl. Plt. 279e, Cra. 385d; ὄ. καλεῖν ἐπί τινι Id. Prm. 147d; τύμβῳ δʼ ὄ. σῷ κεκλήσεται . . Κυνὸς σῆμα E. Hec. 1271; τοὔνομα προσηγορεύθη Anaxil. 21.3.
- II name, fame, Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομʼ ἵκει Od. 13.248; οὐδὲ θανὼν ὄνομʼ ὤλεσας 24.93; ὄ. ἔχειν or σχεῖν ἀπό τινος, Hdt. 1.71, Pl. Hp.Ma. 282a; τὸ μεγα ὄ. τῶν Ἀθηνῶν Th. 7.64; τῷ μέλλοντι χρόνῳ καταλιπεῖν ὄ. ὡς . . Id. 5.16; τοὔνομά τινος μεῖζον ἀφικνεῖται εἰς τὴν πόλιν X. An. 6.1.20; ὧν ὀνόματα μεγάλα λέγεται ἐπὶ σοφίᾳ Pl. Hp.Ma. 281c; ὄ. μέγιστον ἔχειν Th. 2.64; ἐν ὀνόματι εἶναι to have a name, to be notable, Str. 9.1.23; οἱ ἐν πράγμασιν ἐπʼ ὀνόματος γεγονότες Plb. 15.35.1; παράσιτοι δʼ ἐπʼ ὀνόματος ἐγένοντο notably, Ath. 6.240c; τῶν διʼ ὀνόματος παρασίτων ib. 241a.
- III a name and nothing else, opp. the real person or thing, ἵνα μηδʼ ὄνομʼ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποισι λίπηται Od. 4.710; βοᾶς δʼ ἔτι μηδʼ ὄνομʼ εἴη Theoc. 16.97; opp. ἔργον, E. Or. 454, Hipp. 502; περὶ ὄ. μάχεσθαι Lys. 33.3; ἐκ τῶν ὀ. μᾶλλον ἢ τῶν πραγμάτων σκέψασθαι D. 9.15; ὀνόματι διαφέρεσθαι dispute about a word, Pl. Euthd. 285a, Lg. 644a.
- 2 false name, pretence, pretext, ὀνόματι ἐννόμῳ ξυμμαχίας under the pretence . ., Th. 4.60; μετʼ ὀνομάτων καλῶν Id. 5.89; χώρα καλῶν ὀ. καὶ προσχημάτων μεστή Pl. R. 495c, cf. Plb. 11.5.4.
- IV in periphr. phrases, ὄ. τῆς σωτηρίας, = σωτηρία, E. IT 905, cf. ὄνομʼ ὁμιλίας ἐμῆς (v. l. for ὄμμʼ) Id. Or. 1082: with the names of persons, periphr. for the person, ὦ φίλτατον ὄ. Πολυνείκους Id. Ph. 1702.
- 2 of persons, ὄχλος ὀνομάτων Act.Ap. 1.15; ἕτερα ὀ. ἀντʼ αὐτοῦ . . πέμψαι Wilcken Chr. 28.19 (ii A. D.); in Accountancy, both of persons and things (cf. Lat. nomen), Hyp. Ath. 6, 10 (both pl.), Jahresh. 26 Beibl. 13 (Ephes., ii A. D., pl.); βαρέσαι τὸ ἐμὸν ὄ. charge my account, POxy. 126.8 (vi A. D.); τὸν τόκον τὸν ὀνόματί μου παραγραφέντα ib. 513.22 (ii A. D.); in registers of titledeeds, etc., οἰκίας οὐ κειμένης ἐν ὀνόματι τῆς ἀποδομένης not booked under the name of the seller, PLips. 3 ii 25 (iii A. D.); ὀνόματι ἰδιωτικῆς under the head of private land, PCair.Preis. 47.10 (iv A. D.); δικαιώματα . . ἑκάστῳ ὀνόματι παράκειται BGU 113.11 (ii A. D.); in tax-receipts, ἔσχον ὀνόματος Σομτοῦς on account of S., Ostr.Bodl. ii 39 (ii A. D.), cf. PFay. 85.7 (iii A. D.), etc.
- V phrase, expression, esp. of technical terms, ὀ. τὰ ἐν τῇ ναυτικῇ X. Ath. 1.19: generally, D. 19.187.
- VI Gramm., word, opp. ῥῆμα (expression), Pl. Cra. 399b, cf. Ap. 17c, Smp. 198b, 199b, 221e, Isoc. 9.9, 11, Arist. Rh. 1404b5, Aeschin. 3.72, A.D. Synt. 12.25, al., Demetr. Eloc. 23, al.; τὸ ἰλλαίνειν ὄ. the word ἰλλαίνειν, Gal. 17(1).679.
- 2 noun, opp. ῥῆμα (verb, predicate), Pl. Tht. 168b, Sph. 262a, 262b, cf. Arist. Po. 1457a10, Int. 16a19, al.; as one of five parts of speech, Chrysipp.Stoic. 2.45; ὄ. κύριον a proper name, opp. προσηγορικόν, D.T. 636.16, A.D. Pron. 26.12, al. (so ὄ. alone, Ar. Nu. 681 sqq., Diog.Bab.Stoic. 3.213); also of adjectives, S.E. M. 1.222. (Cf. Goth. namo, gen. namins, Lat. nōmen, Skt. nāma.)
1. naam, benaming:
2. goede naam, faam:
3. woord:
4. later persoon:
1) Name, die Benennung einer Person oder Sache ; bei Hom. der Eigenname, mit dem eine Person genannt wird, οὕς κεν ἐϋ γνοίην καὶ τοὔνομα μυθησαίμην, Il. 3.235, wie τῶν ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματʼ εἴποι, 17.260 (sonst nicht in der Il.); auch bestimmter, Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον, Od. 7.54, vgl. 19.403, der Name, mit dem sie genannt wird, ἐμοὶ δʼ ὄνομα κλυτὸν αἴθων, 19.183, Εὐρυβάτης δʼ ὄνομʼ ἔσκε, 247, öfter ; ὄνοματῇ κολάσει εὐθῦναι, Plat. Prot. 326d, wie ὄνομα αὐτῷ εἶναι Ἀγάθωνα, 315e ; auch parenthetisch, Δίων ὄνομα αὐτῷ, Isae. 6.20 ; auch εἴπʼ ὄνομʼ, ὅττι σε κεῖθι κάλεον, mit dem sie dich nannten, Od. 8.550, vgl. 9.364 ; ὅπερ καλοῦμεν ὄνομα ἕκαστον, Plat. Crat. 383e, vgl. 402d ; daher ὄνομα κέκληται δημοκρατία, Thuc. 2.37 ; ὄνομα θεῖναί τινι, einen Namen geben, beilegen, Od. 19.403 ; häufiger im med., ὄνομα τίθεσθαι, 19.406 ; so Ar. Nub. 66, Av. 809, 923 ; u. in Prosa, τούτοις ὄνομα ἀποικίαν τιθέμενος, Plat. Legg. V.736a ; ἀντὶ τοῦ ὀνόματος, οὗ ἔθετο αὐτῷ ὁ πατὴρ Βοιωτόν, Dem. 40.34 ; Folgde häufig ; – ἐπʼ ὀνόματος εἶναι, s. ἐπί ; – ὄνομα φέρειν, einen Namen tragen, Soph. O.C. 60 ; ὄνομα ἔχειν ἀπό τινος, von oder nach einem Andern den Namen haben, Plat. Hipp. mai. 282a ; Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία, Aesch. Prom. 210, öfter ; τύμβῳ ὄνομασὸν κεκλήσεται, Eur. Hec. 1271 ; – πόλις Θάψακος ὀνόματι, mit Namen, Xen. An. 1.4.11 ; gewöhnlicher im absoluten accus., πόλις ὄνομα Καιναί, 2.4.28 u. öfter, u. Folgde ; ἐπʼ ὀνόματος καλεῖν τινα ; bei Namen rufen, Pol. 5.35.2 ; namentlich, ἐπʼ ὀνόματος δηλοῦν τὰς πόλεις, 18.28.4.
2) wie bei uns, Name, Ruf, Ruhm ; Hom., doch so, daß an den Eigennamen selbst zu denken ist, Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομʼ ἵκει, Od. 13.248 ; ἃς σὺ μὲν οὐδὲ θανὼν ὄνομʼ ὤλεσας, dem nachher entspricht ἀλλά τοι αἰεὶ πάντας ἐπʼ ἀνθρώπους κλέος ἔσσεται ἐσθλόν, 24.93 ; Od. 4.710 ἵνα μηδʼ ὄνομʼ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποισι λίπηται, daß auch nicht der Name von ihm übrig bleibe ; ὄνομα μόνον δείσαντες, den Ruf des Namens, Soph. O.C. 266 ; πολὺ τὸ σὸν ὄνομα διήκει πάντας, 307. – Auch in Prosa = berühmter Name, οὐδʼ ἂν ἐγένετο Πρωταγόρου ὄνομα ἐν τοῖς Ἕλλησιν, Plat. Prot. 335a ; ὧν ὀνόματα μεγάλα λέγεται ἐπὶ σοφίᾳ, Hipp. mai. 281c ; καὶ τῷ μέλλοντι χρόνῳ καταλιπεῖν ὄνομα ὡς οὐδὲν σφήλας τὴν πόλιν διεγένετο, Thuc. 5.16 ; ἀπὸ γὰρ τῆς μάχης τὸ τούτου ὄνομα μέγιστον ηὔξητο, Xen. Cyr. 4.2.3 ; ἐν ἀτίμῳ ὀνόματι, von unberühmtem Namen, Herkommen, An. 6.4.7 ; Sp., die auch ὄνομα καὶ δόξα, ὄνομα καὶ κλέος u. dgl. verbinden, Anth.
3) der bloße Name in Ggstz der Person oder Sache, ὄνομα, ἔργον δʼ οὐκ ἔχουσιν οἱ φίλοι, Eur. Or. 454, vgl. I.A. 128 ; ἐκ τῶν ὀνομάτων μᾶλλον ἢ τῶν πραγμάτων σκέπτεσθαι, Dem. 9.15. Daher auch der falsche Name, hinter dem man die Sache versteckt, Vorwand, καὶ πρόσχημα, Pol. 11.6.4 ; Dion.Hal. u. a.Sp.; vgl. auch Thuc. 4.60.
4) bes. bei Gramm. das nomen im Ggstz von ῥῆμα, verbum, auch im engeren Sinne Eigenname im Ggstz von προσηγορία, nomen appellativum (s. unter ῥῆμα). – Uebh. das Wort, der Ausdruck, ὀνόμασι διαθέσθαι, dem ἐνθυμηθῆναι entgegengesetzt, Isocr. 4.9, der auch ὀνόματα = λέξις den ἐνθυμήματα gegenüberstellt.
-ατος, τό. Also οὔνομα Il. 3.235, Il. 17.260: Od. 6.194, Od. 9.355.
A name, one’s name Il. 3.235, Il. 17.260: Od. 4.710, Od. 6.194, Od. 8.550, Od. 9.16, Od. 15.256, etc.
The name or fame of a person or of something: Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὀ. ἵκει Od. 13.248. Cf. Od. 24.93.
Strong 3686
1. in general, the name by which a person or thing is called: Mt 10:2, Mk 3:16, Lk 1:63, Jo 18:10,
2. By a usage similar to that with ref. to Heb.
4, of all that the name implies, of rank, authority, character, etc.: of acting on one's authority or in his behalf, ἐν (εἰς) ὄ., c. gen. pers. (v. reff. supr.), Mt 10:41 21:9 28:19, Mk 11:9, Lk 13:35, Jo 5:43, Ac 8:16, I Co 1:13; of the name Christian, I Pe 4:16; esp. of the name of God as expressing the divine attributes: ἁγιάζειν (ἅγιον) τὸ ὄ. (τ. Πατρός, Κυρίου), Mt 6:9, Lk 1:49 11:2; ψάλλειν (ὁμολογεῖν) τῷ ὀ., Ro 15:9, He 13:15; δοξάζειν (φανεροῦν, φοβεῖσθαι) τὸ ὄ., Jo 12:28 17:6, 26, Re 11:18 15:4; βλασφημεῖν, Ro 2:24, I Ti 6:1, Re 13:6; similarly, of the name of Christ: τ. καλὸν ὄ. (Deiss., LAE, 276); πιστεύειν τῷ ὀ., I Jo 3:23; π. εἰς τ. ὄ. (Bl., § 39, 4), Jo 1:12 2:23 3:18; ὀνομάζειν τὸ ὄ., II Ti 2:19; κρατεῖν, Re 2:13; οὐκ ἀρνεῖσθαι, Re 3:8; ἐν τ. ὀ. (v. reff. supr.), Mk 9:38 16:[17], Lk 10:17, Jo 14:13 16:23, 24 20:31, Ac 3:6 4:12, Eph 5:20, I Pe 4:14, al.; εἰς τ. ὄ. συνάγεσθαι, Mt 18:20; ἕνεκεν τοῦ ὀ., Mt 19:29; διὰ τὸ ὄ., Mt 10:22, Mk 13:13, al.; διὰ τοῦ ὀ., I Co 1:10; ὑπὲρ τοῦ ὀ., Ac 9:16, Ro 1:5, al.; id. absol., Ac 5:41, III Jo 7; πρὸς τὸ ὄ., Ac 26:9.
3. cause, ground, reason (in cl., usually in bad sense, pretext): Mk 9:41 (Swete, in l.; Dalman, Words, 305 f.).
4. In late Greek (Deiss., BS., 196 f.), an individual, a person: Ac 1:15, Re 3:4 11:13.
1
ὅτι ἐνεύχομαί σοι κατὰ τῶν σῶν ὀνομ[άτων
porque te invoco por tus nombres
ὅτι ἐξορκίζω σε κατὰ τῶν σῶν ὀνομ[άτ]ων
porque yo te conjuro por tus nombres
σε ἐξορκίζω κατὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ φοβεροῦ
te conjuro por el nombre del terrible
1.a
λέγε ὅλον οὕτως τὸ ὄ. πτερυγοειδῶς
pronuncia el nombre completo así, en forma de ala
ἐπεὶ σου λέγω τὰ ὀνόματα, ἃ ἔγραψεν ἐν Ἡλιουπόλει ὁ τρισμέγιστος Ἑρμῆς ἱερογλυφικοῖς γράμμασι
pues voy a pronunciar tus nombres, los que grabó en Heliópolis el tres veces máximo Hermes, con caracteres jeroglíficos
πρωὶ ἀναστά<ς>, πρὶν λαλῇς, ἐπίλεγε τὰ ὀνόματα
levantándote al amanecer, antes de hablar, pronuncia los nombres
ἔλαιον λαβὼν ἐπίλεγε τὰ ὀν[όματα, εἶτα] βρέξαι καὶ κοιμῶ
toma aceite, pronuncia los nombres y luego úngete y ve a dormir
προσεπίλεγε γʹ τὸ Ἰάω, εἶτα τοῦ θεοῦ [ὄ]νομα τὸ μέγα
pronuncia además tres veces Iao, luego, el nombre del dios, el grande
λέγε τὸ ὄ. <τ>ὸ δίσκου, βαλὼν ἅμμα τοῦ παλλίου σου ἢ τοῦ ἐπικαρσίου
pronuncia el nombre del disco solar haciendo un nudo en tu manto o en la capa
τοῦτο φορῶν ἀθεώρητος ἔσῃ ἐπιλέγων τὸ ὄ.
si lo llevas, te hará invisible al pronunciar el nombre
1.a.α
πρὸς τὸν βορρᾶ καὶ τὸν λίβα βλέπων τρὶς τὰ αὐτὰ ὀνόματα λέγε
mirando al norte y al oeste di tres veces los mismos nombres
ἐπὶ δὲ ἀγωγῆς πρὸς τὸν ἥλιον εἰπε γʹ τὸ ὄ.
para un encantamiento di tres veces el nombre frente al sol
ἑπτάκις τὸ ὄ. λέγε
pronuncia el nombre siete veces
σχίσον εἰς δύο ἐπιλέγων τὸ ὄ. ζʹ
divídela en dos y pronuncia el nombre siete veces
ὀκτάκις λέγε τοῦ Ἡλίου τὸ ὄ. ὅλον
pronuncia ocho veces el nombre completo de Helios
λέγε ταῦτα πολλάκις τὰ ὀνόματα
pronuncia muchas veces estos nombres
1.a.β
εἰς φῶς ἐπιλέγων τὸ ὄ. τῆς Ἑκάτης
pronunciando hacia la luz el nombre de Hécate
ἐπίλεγε τὰ αὐτὰ ὀνόματα καὶ ἐπὶ σκύφου
pronuncia los mismos nombres también sobre un cráneo
1.b
1.b.α
λαβὼν χάρτην ἱερατικὸν γράψον τὰ προκείμενα ὀνόματα ζμυρνομέλανι Ἑρμαϊκῷ
toma un rollo de papiro hierático y escribe los nombres descritos con tinta de Hermes
γράψον εἰς χάρτην καθαρὸν αἵματι ἀπὸ χειρὸς ἢ ποδὸς γυναικὸς ἐγκύου τὸ προϋποκείμενον ὄ.
escribe en un rollo de papiro limpio con sangre de la mano o del pie de una mujer encinta el nombre que viene abajo
γράψας τὸ ὄ. εἰς καινὸν χαρτάριον καὶ διατείνας ἀπὸ κροτάφου εἰς κρόταφον σεαυτοῦ
escribe el nombre en un trozo de papiro nuevo y extiéndetelo de una sien a otra
εἰς χάρτην καθαρὸν διὰ ζμυρνομέλανος καθαροῦ γράφε τὰ ὀνόματα ταῦτα
en un rollo de papiro limpio escribe estos nombres con tinta de mirra pura
ἐπίγραφε τὸ ὄ. τοῦ Ἑρμοῦ εἰς χάρτην καὶ ἐπι<τί>θει εἰς τὸ γλωσ<σ>όκομον
escribe en un rollo de papiro el nombre de Hermes y ponlo en el estuche
εἰς ἱερατικὸν κόλλημα γράψας τὸ ὄ. φόρει
escribe el nombre en una hoja de papiro y llévalo
γράφε δὲ εἰς τὸ πιττάκιον ταῦτα τὰ ὀνόματα
escribe en un tablilla estos nombres
λαβὼν χάρτην καθαρὸν γράφε αἵματι ὀνίῳ τὰ ὑποκείμενα ὀνόματα καὶ τὸ ζῴδιον
toma un rollo de papiro limpio, escribe con sangre de asno los nombres siguientes y la figura
γράψας [δὲ ἐν χάρτῃ] σμυρνομέλανι [περὶ παντὸ]ς πράγματος, ᾧ θέ[λεις, πρόσγρ]αψον ὄ. Νεβ[ουτοσουαληθ
escribe en un rollo de papiro sobre cualquier asunto que quieras y escribe además el nombre Nebutosualet
1.b.β
ἔστιν δὲ τὰ ὀνόματα, ἃ μέλλεις γράψαι εἰς τὸ βύσσινον ῥάκος
estos son los nombres que escribirás en la tira de lino
λαβὼν ῥάκος καθαρὸν κατάγραφε τὰ ὀνόματα ὅλα
toma un trozo de tela limpio y escribe los nombres completos
λαβὼν ῥάκος λινοῦν καθα[ρὸ]ν γράφε εἰς αὐτὸ τὸ ὑποκάτω ὄ.
toma un trozo de lino limpio y escribe en él el nombre que viene abajo
ἔγγραφε εἰς τὸ ῥάκος καὶ τὰ ἑξ<ῆς> ὀνόματα τοῦ θεοῦ
escribe en la tela y de seguido los nombres del dios
ἐὰν βούλῃ τινὰ ὀργιζόμενόν σοι καταπαῦσαι, γράψας [εἰς βύσσ]ον ζμύρνισον τὸ τῆς ὀργῆς ὄ. τοῦτο
si quieres que alguien deje de estar irritado contigo, tras escribir sobre lino este nombre de la ira, imprégnalo con mirra
1.b.γ
λαβὼν κλάδον δάφνης γράφε τὰ βʹ ὀν[ό]ματα
toma una rama de laurel y escribe los dos nombres
1.b.δ
γράψον ἐπὶ φύλλου περσέας τὸ ὀκταγράμματον ὄ.
escribe en una hoja de persea el nombre de ocho letras
λαβὼν καὶ ἕτερον φύλλον δάφνης βασιλικῆς ἐπίγραψον κινναβάρει θεοῦ ζῶντος ὄ. τοῦτο
toma también otra hoja de laurel real y escribe con cinabrio este nombre del dios viviente
λαβὼν φύλλ[ο]ν δάφνη[ς ἐπίγρα]ψον τὸ (ὄ.) τ[ο]ῦτο κ(αὶ) ὑπ[όθες ὑπὸ] τὴν κεφαλήν
toma una hoja de laurel, graba en ella este nombre y ponla bajo la cabeza
ἐπίγραψον ἐν ἑκάστῳ τῶν φύλλων τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα
escribe en cada una de las hojas los nombres de los dioses
1.b.ε
λαβὼν ῥίζαν πασιθέαν ἢ ἀρτεμισίαν ἐπίγραφε τὸ ὄ. τοῦτο
toma una raíz de pasithea o de artemisa y escribe este nombre
1.b.ζ
εἰς φιλύρινον γράψον κινναβάρει τὸ ὄ. τοῦτο
en madera de tilo escribe con cinabrio este nombre
1.b.η
ἔχε νίτρον τετράγωνον, εἰς ὃ γράψεις τὸ μέγα ὄ.
ten una tablilla de natrón, en la que escribirás el gran nombre
1.b.θ
γράφε τὰ ἅγια ὀνόματα διὰ αἵματος ὀνίου μελάνου
escribe los sagrados nombres con sangre de un asno negro
ζωγράφησον εἰς αὐτὸ (τὸ ὄστρακον) ζμυρνομέλανι τὸ ὑποκείμενον ζῴδιον Τυφωνιακὸν καὶ κύκλῳ αὐτοῦ τὰ ὀνόματα
dibuja en la concha con tinta de mirra la siguiente figura de Tifón y en círculo los nombres
1.b.ι
ἐπὶ τῆς ἀριστερᾶς (πτέρυγος) τὰ ζʹ ὀνόματα καταγράψον θεοῦ
sobre el ala izquierda escribe los siete nombres del dios
1.b.κ
τὸ ὄ. γράφε ζμυρνομέλανι εἰς ὠὰ δύο ἀρρενικά
escribe el nombre con tinta de mirra en dos huevos machos
ἐκλείξας τὸ ὄ. ἔκβαλε (τὸ ὠόν) κατάξας
después de lamer el nombre tira el huevo y rómpelo
ἧς τὸ ὄ. ἀναγραμματιζόμενον μέγα ἐστίν
cuyo nombre escrito en forma anagramática es grande
ἐκλήθη δὲ ὀνόματι ἁγίῳ ἀναγραμματιζομένῳ
y fue llamada con un nombre sagrado y escrito anagramáticamente
1.c
1.c.α
εἰς λεπίδα ἀργυρᾶν αὐτὸ τὸ ὄ. γραμμάτων ρʹ ἐπίγραψον χαλκῷ γραφείῳ
en una lámina de plata graba con un estilo de bronce el nombre de cien letras
λαβὼν λάμναν χρυσᾶν ἤ ἀργυρᾶν χάραξον ἐπ' αὐτῆς τοὺς χαρακτῆρας καὶ τὰ ὀνόματα
toma una lámina de oro o de plata y graba sobre ella los signos y los nombres
λαβὼν λάμναν μολιβῆν ψυχρήλατον γράφε χαλκῷ γραφείῳ τὸ ὑποκείμενον ζῴδιο[ν] καὶ τὰ ὀνόματα
toma una lámina de plomo forjada en frío y graba con un estilo de bronce la figura siguiente y los nombres
ἐπίγραψον ἐπὶ λάμνας κασσιτερίνης τοὺς χαρακτῆρας καὶ τὰ ὀνόματα
graba en una lámina de estaño los signos y los nombres
γράψον τὰ ὀνόματα ταῦτα εἰς πέταλον κασσιτερινόν
graba estos nombres en una hoja de estaño
1.c.β
ἐπ' ἰασπαχάτου λίθου γλύψον Σάραπιν, ... ὄπισθε τοῦ λίθου τὸ ὄ.
en una piedra de jaspe ágata graba un Sarapis y por detrás de la piedra el nombre
τὸ δὲ ὄ. ἐκ τῶν ὄπισθε μερῶν τοῦ λίθου γλύψεις ἱερογ<λ>υφικῶς
grabarás el nombre en la parte posterior de la piedra con caracteres jeroglíficos
γλύψον δὲ περὶ τὸν Ἀπόλλωνα τὸ μέγα ὄ. Αἰγυπτιακῷ σχήματι
graba alrededor de la imagen de Apolo el gran nombre a la manera egipcia
1.c.γ
γράψον μέσον τοῦ θυμιατηρίου τὸ ὄ. τοῦτο
graba en el centro del incensario este nombre
1.c.δ
εἰς χοιρίαν σπάθην γλῦφε Δία ἅρπην κρατοῦντα καὶ τὸ ὄ. τοῦτο
en la paletilla de un cerdo graba un Zeus sosteniendo una hoz y este nombre
1.d
συνευωχοῦ αὐτῷ (τῷ ἀνδριάντι) ἐπᾴδων αὐτῷ δι' ὅλης νυκτὸς τὰ ἐν τῷ πιττακίῳ ἐγγεγραμμένα ὀνόματα
come con la figurilla cantándole toda la noche los nombres escritos en la tablilla
1.e
1.e.α
ἐξορκίζω σε τὸ μέγα ὄ.
te conjuro por el gran nombre
ἐξορκίζω <σε> τοῖς μεγάλοις ὀνόμασίν σου
te conjuro con tus grandes nombres
τὸ μέγα ὄ. ἐπεκαλεσάμην
invoqué el gran nombre
ἐπικαλοῦμαί σε, τὸν ἀπαραίτητον, τῷ μεγάλῳ σου ὀνόματι
te invoco a ti, el inexorable, con tu gran nombre
παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τὸ μέγα ὄνομ[α] τοῦ δεσπότου θεοῦ
os invoco a vosotros, por el gran nombre del Señor Dios
ἐπανάγκῳ δὲ χρήσῃ τῷ μεγάλῳ ὀνόματι
como fórmula de coacción utiliza el gran nombre
δῶρόν μοι ἐδωρήσω τὴν τοῦ μεγίστου σου ὀνόματος γνῶσιν
me diste como regalo el conocimiento de tu más grande nombre
ἔστιν δὲ ἡ πρᾶξις τοῦ τὰ πάντα περιέχοντος ὀνόματος
ésta es la práctica del nombre que todo lo abarca
1.e.β
τὸ δὲ ἀληθινὸν ὄνομά σου <ἐπ>εγραμμένον <ἐστὶ> τῇ ἱερᾷ στήλῃ
tu verdadero nombre está grabado en la sagrada piedra
τὸν εἰδότα σου τὸ ἀληθινὸν ὄ. καὶ αὐθεντικὸν ὄ.
al que conoce tu verdadero nombre, tu nombre auténtico
ἐπικαλοῦμαι τὸ αὐθεντικόν σου ὄ.
invoco tu nombre auténtico
ὅτι δοῦλός εἰμι σὸς καὶ ἱκέτης καὶ ὕμνησά σου τὸ αὐθεντικὸν ὄ.
porque yo soy tu esclavo y suplicante y he alabado tu nombre verdadero
Ἀδωναί, ὕψιστε θεῶν, οὗ ἐ<σ>τιν τὸ ὄ. τὸ ἀληθινόν
Adonáis, el más alto de los dioses, cuyo nombre es el verdadero
1.e.γ
ἧκέ μοι, τὸ πνεῦμα τὸ ἀεροπετές, καλούμενον συμβόλοις καὶ ὀνόμασιν ἀφθέ<γ>κτοις
ven a mí, espíritu que vuela por el aire, llamado con símbolos y nombres inefables
ὅτι μέλλω ἐπικαλεῖσθαι τὸ κρυπτὸν καὶ ἄρρητον ὄ.
porque voy a invocar el oculto e inefable nombre
ποίει τὸ δεῖνα πρᾶγμα, ὄ. ἄφθεγκτον μεγάλου θεοῦ
haz tal obra, nombre inefable del gran dios
ἔχω τὴν δύναμ[ι]ν τοῦ μεγάλου θεοῦ, ο<ὗ> οὐκ ἔξ[ε]στιν ὄ. οὐδενὶ [ὀν]ομάζειν
tengo la fuerza del gran dios, cuyo nombre a nadie está permitido pronunciar
1.e.δ
ὁρκίζω τὰ ἅγια καὶ θεῖα ὀνόματα ταῦτα
conjuro a estos sagrados y divinos nombres
ἐξορκίζω σε κατὰ τῶν ἁγίων ὀνομάτων
te conjuro por los sagrados nombres
ὅτι ἐπικαλοῦμαί σου τὸ ἅγιον ὄ[ν]ομα
porque invoco tu sagrado nombre en todas partes
ἐπικαλοῦμαί σε, ... [ὁ] τὸ ἰσχυρὸν ὄ. ἔχων τὸ καθηγιασμένον [ὑ]πὸ πάντων ἀγγέλων
te invoco a ti, el que posee el nombre poderoso adorado por los ángeles
ἐδυναμώθην τῷ ἱερῷ σου ὀνόματι
quedé lleno de poder por medio de tu sagrado nombre
ἐξορκίζω ὑμᾶς, ἅγια ὀνόματα τῆς Κυπρίδος
os conjuro a vosotros, sagrados nombres de Cipris
ὡς ταῦτα τὰ ἅγια ὀνόματα πατεῖται, οὕτως καὶ ὁ δεῖνα (κοινόν), ὁ ἐπέχων
igual que estos sagrados nombres son pisados, así también lo sea fulano (lo que desees), el que somete
ὁρκίζω σε κατὰ τοῦ <ἁγίου> καὶ κατ' ἐπιτίμου ὀνόματος
te conjuro por el sagrado y honorable nombre
ἐπικαλοῦμαί σου τὰ ἱερὰ καὶ μεγάλα καὶ κρυπτὰ ὀνόματα
invoco tus sagrados, grandes y secretos nombres
οἶδα σὰ τὰ καλὰ καὶ μεγάλα, Κόρη, ὀνόματα σεμνά
conozco tus hermosos y grandes nombres sagrados, Core
ὅτι ἐπικαλοῦμαί σε τοῖς ἁγίοις σου ὀνόμασιν
porque yo te invoco con tus sagrados nombres
1.e.ε
ὁρκίζω σε κατὰ τοῦ ἀμιάντου ὀνόματος τοῦ θεοῦ
te conjuro por el inmaculado nombre del dios
ἐπεὶ οὐκ ἀρκέσομαί σου τὰ ἅγια καὶ ἀμίαντα ὀνόματα
porque no voy a proteger tus sagrados y puros nombres
1.e.ζ
ἐξορκίζω σε κατὰ τοῦ ἐνδόξου ὀνόματος Βακχίου
te conjuro por el glorioso nombre de Baco
σὺ δὲ, κύριε τῆς ζωῆς, ... οὗ αἱ Μοῦσαι ὑμνοῦσι τὸ ἔνδοξον ὄ.
tú, señor de la vida, cuyo nombre glorioso cantan las Musas
ὅτι δοξάζω ὑμῶν τὰ ἅγια καὶ ἔνδοξα ὀνόματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ
porque yo alabo vuestros sagrados y gloriosos nombres que están en el cielo
ἐξορκίζω σε γὰρ κατὰ τοῦ ἐνδόξου ὀνόματος
pues yo te conjuro por tu glorioso nombre
θεῖον ὄνομά σοι τὸ κατὰ τῶ[ν] ζʹ
divino es tu nombre, según las siete
διὰ τὸ πανάγιον καὶ [ἔντιμον] ὄ. τοῦ παντο[κράτορος θεοῦ
por el nombre santísimo y glorioso del Dios todopoderoso
1.e.η
ἀπόλυε τὸν θεὸν μόνον τῷ ἰσχυρῷ ὀνόματι τῷ τῶν ἑκατὸν γραμμάτων
libera al dios únicamente con el poderoso nombre de las cien letras
τρομερὸς μετὰ τῶν τοῦ θ(εοῦ) μεγάλων καὶ κραταιῶν ὀνομάτων
terrorífico por medio de los grandes y poderosos nombres del dios
τὸ ὄνομά σου, κ(ύρι)ε ὁ θ(εό)ς, ἐπεκαλεσά[μ]ην, ... φοβερὸν τοῖς ὑπεναντίοις
invoqué tu nombre, Señor Dios, temible para tus enemigos
ἀκρουροβόρε νυκτιδρόμε, ὁρκίζω σε κατὰ τῶν φρικτῶν σου ὀνομάτων
tú que te muerdes la cola, que corres por la noche, a ti te conjuro por tus nombres terroríficos
1.e.θ
τὸ δὲ δεύτερο<ν> ὄ. ἔχον ἀριθμὸν ζʹ τῶν κυριευόντων τοῦ κόσμου
tu segundo nombre tiene siete letras, número de los que gobiernan el cosmos
τὸ ἀένναον κωμαστήριον, ἐν ᾧ ἀφίδρυται τὸ ὄνομά σου τὸ ἑπταγράμματον
el eterno lugar de danza, en el que se asienta tu nombre de siete letras
τοῦτό ἐστίν σου τὸ ὄ. τὸ πεντεκαιδεκαγράμματον
éste es tu nombre, el que tiene quince letras
εἶτα τὸ τῶν κζʹ γραμμάτων ὄ. ἐπίφερε
luego añade el nombre de veintisiete letras
σε καλῶ, ... οὗ ἐστιν τὸ ὄ. γραμμάτων λʹ
a ti te invoco, cuyo nombre tiene treinta letras
ἐπικαλοῦμαί σου τὸ ἑκατονταγράμματον ὄ.
invoco tu nombre de cien letras
κλῄζω δ' οὔνομα σὸν Μοίραις αὐταῖς ἰσάριθμον
invoco tu nombre, igual en número a las propias Moiras
1.e.ι
ὁρκίζω σέ, δαίμων, κατὰ τῶν βʹ ὀνομάτων σου
te conjuro, demon, por tus dos nombres
ἐντύγχανε πρὸς βορέαν τοῖς ςʹ ὀνόμασι λέγων
haz la petición hacia el norte, a los seis nombres, diciendo
ἔστιν δὲ ὀνόματα θʹ
los nombres son nueve
ἐπὶ τῆς ἀριστερᾶς (πτέρυγος) τὰ ζʹ ὀνόματα καταγράψον θεοῦ
sobre el ala izquierda escribe los siete nombres del dios
γράφε ὀνόματα ιβʹ
escribe doce nombres
τὰ τξεʹ ὀνόματα τοῦ μεγάλου θεοῦ
los trescientos sesenta y cinco nombres del gran dios
1.e.κ
ἐπικαλοῦμαι τετραμερές σου τοὔνομα
yo invoco tu nombre cuatripartito
τὸ δὲ φυσικόν σου ὄ. αἰγυπτιστί
tu nombre mágico en egipcio
Ἀβραξ]ᾶ, περίβωτε τὸ κοσμικὸν οὔνομα δαίμων
Abraxas, demon famoso por tu nombre cósmico
ἁγιασθήτω] τὸ ὄ. σου
santificado sea tu nombre
1.f
διατήρησόν με καὶ τὸν παῖδα τοῦτον ἀπημάντους, ἐν ὀνόματι τοῦ ὑψίστου θεοῦ
guárdanos a mí y a este muchacho indemnes, en el nombre del dios altísimo
διὰ τὸ ὄ. τοῦ πατρὸς] καὶ υἱ[ο]ῦ
en el nombre del Padre y del Hijo
ὀν[ό]ματι κ(υρίο)υ ἡμῶν τοῦ σταυρωθέντος
en el nombre de nuestro Señor, que fue crucificado
1.g
1.h
ὄ. [το]ῦ[τ]ό [ἐστι] χαριτήσ[ιο]ν καὶ ἀναλυτικὸν καὶ φυλακτήρ[ι]ον
este nombre es un medio para obtener favor, liberación y un amuleto
τέλει δὲ καὶ τὸ τοῦ Ἡλίου ὄ. πρὸς πάντα
ejecuta también el nombre de Helios para todo
2
ἐὰν δὲ θελήσῃς ἐμφαίνεσθαι, ἀπὸ δύσεως ἐρχόμενος εἰς ἀνατολὴν λέγε τὸ ὄ. τοῦτο
si quieres ser visible de nuevo, caminando desde la puesta de sol hasta la salida pronuncia esta fórmula
ἐπίγραφε δὲ τοῦτο τὸ ὄ. καὶ ὑποκόλλησον τῷ τρίποδι
graba esta fórmula y pégala bajo el trípode
τοῦτον (κάνθαρον) ἀνελόμενος βάλε ... μύρου ῥοδίνου κάλλιστον ὅσον βούλει ... καὶ λέγε τὸ ὄ. ἐπὶ τοῦ ἄγγους
coge el escarabajo, echa cuanto quieras del más hermoso perfume de rosas y pronuncia la fórmula sobre el vaso
- ILat. nomen, a name, Hom., etc.:—absol., by name, πόλις ὄνομα Καιναί Xen., etc.; also in dat., πόλις Θάψακος ὀνόματι Xen.
- 2ὄν. θεῖναί τινα to give one a name, Od.; but commonly in Mid., ὄν. θέσθαι Od., Attic; and for Pass., ὄν. κεῖταί τινι Ar., etc.; ὄν. ἔχειν ἀπό τινος Hdt.
- 3ὄνομα καλεῖν τινα to call one by name, Od., Attic; so with pass. verbs. ὄν. ὠνομάζετο Ἕλενος Soph.; ὄν. κέκληται δημοκρατία Thuc.
- IIname. fame, Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομʼ ἵκει Od.; τὸ μέγα ὄν. τῶν Ἀθηνῶν Thuc.; ὄνομα or τὸ ὄν. ἔχειν to have a name for a thing (good or bad), 2 opt., Thuc.
- IIIa mere name, opp. to the real person or thing, Od.; opp. to ἔργον, Eur., etc.
- 2a false name, pretence, pretext, ὀνόματι or ἐπʼ ὀνόματι under the pretence, Thuc.
- IVὄνομα is also used in periphr. phrases, ὄνομα τῆς σωτηρίας, for σωτηρία, Eur.; ὦ φίλτατον ὄν. Πολυνείκους Eur.
- Va phrase, expression, Xen.: generally, a saying, speech, Dem.
- VIin Grammar, a noun, Lat. nomen, opp. to ῥῆμα, verbum, Ar., Plat., etc.
-
…ἐν τῷ στρατοπέδῳ ὀλιγαρχίαν καθιστὰς ἔφευγεν ἐξ Ἑλλησπόντου τριήραρχος καταλιπὼν τὴν ναῦν, μετὰ Ἰατροκλέους καὶ ἑτέρων, ὧν τὰ ὀνόματα οὐδὲν δέομαι λέγειν. ἀφικόμενος δὲ δεῦρο τἀναντία τοῖς βουλομένοις δημοκρατίαν εἶναι ἔπραττε. καὶ τούτων μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι .…
Lysias, Speeches
-
…οὐ μέντοι μὰ Δία, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κεκαλλιεπημένους γε λόγους, ὥσπερ οἱ τούτων, ῥήμασί τε καὶ ὀνόμασιν οὐδὲ κεκοσμημένους, ἀλλʼ ἀκούσεσθε εἰκῇ λεγόμενα τοῖς ἐπιτυχοῦσιν ὀνόμασιν πιστεύω γὰρ δίκαια εἶναι ἃ λέγω καὶ μηδεὶς ὑμῶν προσδοκησάτω…
Plato, Apology
-
…τοιούτων κακουργημάτων καλοῦνται ἐπειδὰν δέ τις πρὸς τοῖς τῶν πολιτῶν χρήμασιν καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισάμενος δουλώσηται, ἀντὶ τούτων τῶν αἰσχρῶν ὀνομάτων εὐδαίμονες καὶ μακάριοι κέκληνται, οὐ μόνον ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ὅσοι ἂν πύθωνται αὐτὸν τὴν…
Plato, Republic
-
…ἔφη αὐτῶν ἐρεῖν καθʼ ἕκαστον · ὅρκους τε γὰρ ὀμωμοκέναι τοὺς αὐτοὺς ἐκείνοις, καὶ εἶναι ἑτέρους οἳ ἐροῦσι τὰ ὀνόματα, αὐτὸς δὲ οὐκ ἄν ποτε ποιῆσαι ταῦτα. καίτοι εἰ μὴ ἐκ παρασκευῆς ἐμηνύετο, πῶς οὐκ ἂν ἠνάγκασεν…
Lysias, Speeches
-
…ἀνθρωπίνη σοφία ὀλίγου τινὸς ἀξία ἐστὶν καὶ οὐδενός. καὶ φαίνεται τοῦτον λέγειν τὸν Σωκράτη, προσκεχρῆσθαι δὲ τῷ ἐμῷ ὀνόματι, ἐμὲ παράδειγμα ποιούμενος, ὥσπερ ἂν ; εἰ ; εἴποι ὅτι οὗτος ὑμῶν, ὦ ἄνθρωποι, σοφώτατός ἐστιν…
Plato, Apology
-
…ἄν ποτε ποιῆσαι ταῦτα. καίτοι εἰ μὴ ἐκ παρασκευῆς ἐμηνύετο, πῶς οὐκ ἂν ἠνάγκασεν ἡ βουλὴ εἰπεῖν τὰ ὀνόματα Θεόκριτον καὶ μὴ ἀνώνυμον τὴν μήνυσιν ποιήσασθαι ; νυνὶ δὲ τοῦτο τὸ ψήφισμα ψηφίζεται. Ψήφισμα ἐπειδὴ τοίνυν τοῦτο τὸ…
Lysias, Speeches
-
…τοῦ θεοῦ συγγένειαν ζῴων μόνον θεοὺς ἐνόμισεν, καὶ ἐπεχείρει βωμούς τε ἱδρύεσθαι καὶ ἀγάλματα θεῶν · ἔπειτα φωνὴν καὶ ὀνόματα ταχὺ διηρθρώσατο τῇ τέχνῃ, καὶ οἰκήσεις καὶ ἐσθῆτας καὶ ὑποδέσεις καὶ στρωμνὰς καὶ τὰς ἐκ γῆς τροφὰς ηὕρετο .…
Plato, Protagoras
-
…τὴν ἀλήθειαν ἐρῶ. ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, διʼ οὐδὲν ἀλλʼ ἢ διὰ σοφίαν τινὰ τοῦτο τὸ ὄνομα ἔσχηκα. ποίαν δὴ σοφίαν ταύτην ; ἥπερ ἐστὶν ἴσως ἀνθρωπίνη σοφία · τῷ ὄντι γὰρ κινδυνεύω ταύτην εἶναι σοφός…
Plato, Apology
-
…καὶ ὑμῖν καὶ ὅλῃ τῇ πόλει οὔ μοι δοκεῖ καλὸν εἶναι ἐμὲ τούτων οὐδὲν ποιεῖν καὶ τηλικόνδε ὄντα καὶ τοῦτο τοὔνομα ἔχοντα, εἴτʼ οὖν ἀληθὲς εἴτʼ οὖν ψεῦδος, ἀλλʼ οὖν δεδογμένον γέ ἐστί τῳ Σωκράτη διαφέρειν τῶν πολλῶν ἀνθρώπων…
Plato, Apology
-
…, εἰδέναι. λέγε δή, τί ἡγῇ εἶναι τὸν σοφιστήν ; ἐγὼ μέν, ἦ δʼ ὅς, ὥσπερ τοὔνομα λέγει, τοῦτον εἶναι τὸν τῶν σοφῶν ἐπιστήμονα. οὐκοῦν, ἦν δʼ ἐγώ, τοῦτο μὲν ἔξεστι λέγειν καὶ…
Plato, Protagoras