ὀχληρός
ὀχληρός, troublesome, irksome, importunate
Could not find ὀχληρόν in Logeion dictionaries.
ὀχληρόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ὀχληρός
ὀχλ-ηρός, ά, όν,
- troublesome, irksome, importunate, of persons, Aeschin. 1.135, D. Prooem. 48; ἴσθʼ ὀ. ὢν δόμοις Ar. Ach. 460 (parody); ὀ. ἴσθʼ ὤν E. Hel. 452; τινι to one, Id. Alc. 540, Pl. Hp.Ma. 295b; of a writer, offensive, D.H. Th. 30.
- 2 of things, troublesome, annoying, Hdt. 1.186, Isoc. 5.151, etc. Adv. -ρῶς D.H. Dem. 15: Comp. -οτέρως, ἔχειν Hp. Epid. 1.19, Phld. Mus. p.63 K.
- II turbulent, συμπόται Pl. R. 569a.
ὀχληρός, ά, όν :
1 importun, fatigant, ennuyeux, en parl. de pers. Eur. Hel. 452, etc. ; Plat. Rsp. 569a, etc. ; en parl. de choses, Hdt. 1, 186 ; Isocr. 260d, etc. ; Hdn 3, 5, 3, etc. ||
2 tumultueux, turbulent, Suid. ||
Cp. -ότερος, Dém. 427, 20 ; sup. -ότατος, Isocr. 79d ; Arstt. Nic. 4, 11.
Étym. ὄχλος.
ὀχληρός, 1) beunruhigend, lästig ; Eur. Hel. 459, Alc. 543 ; Her. 1.186 ; οὐκ ὀχληρὸς ἔσομαί σοι πυνθανόμενος, Plat. Hipp. mai. 295b ; ὀχληρότατος, Isocr. 4.185, öfter ; bes. bei Sp., wie Luc. Nigr. 13, Tim. 11 ; καὶ ἐπαχθής, Hdn. 3.15.3.
2) unruhig, lärmend, aufrührerisch, μετὰ ὀχληρῶν συμποτῶν, Plat. Rep. VIII.569a ; Suid. erkl. ταραχώδης.
2) unruhig, lärmend, aufrührerisch, μετὰ ὀχληρῶν συμποτῶν, Plat. Rep. VIII.569a ; Suid. erkl. ταραχώδης.
ὀχληρός
from ὀχλέω
ὀχληρός, ά, όν
- troublesome, irksome, importunate, Hdt., Eur., Plat.