ὀχλίζω
ὀχλίζω, to move by a lever, to heave up
ὀχλ-ίζω,
- move by a lever, heave up, τὸν [λᾶαν] οὔ κε δύʼ ἀνέρε . . ἀπʼ οὔδεος ὀχλίσσειαν Il. 12.448; οὐκ ἂν τόν γε [θυρεὸν] δύω καὶ εἴκοσʼ ἄμαξαι . . ἀπʼ οὔδεος ὀχλίσσειαν Od. 9.242; [νήσους] ἐκ νεάτων ὤχλισσε Call. Del. 33; νῆα διὲκ πέτρας A.R. 4.962, etc.: for Nic. Al. 226 v. διοχλίζω.
- II ὀχλιζομένων: συναγομένων, Hsch.
ὀχλίζω :
1 soulever avec un levier, soulever avec peine, faire mouvoir péniblement, acc. Il. 12, 448 ; Od. 9, 242 ; A. Rh. 4, 962 ; Call. Del. 33 ||
2 faire mouvoir avec force ou avec violence, Nic. Al. 225 ; particul. : ὀ. στόμα, Nic. Al. 453, ouvrir par force ou violemment la bouche ||
➳ Ao. opt. 3 pl. épq. ὀχλίσσειαν, Hom. ll. cc.
ὀχλίζω, = ὀχλεύω,
1) mit einem Hebel heben und wegschaffen, übh. mit Mühe fortschaffen, οὐκ ἂν τόν γε δύω καὶ εἴκοσʼ ἅμαξαι – ὀχλίσσειαν, Od. 9.242 ; τὸν (λίθον) δʼ οὔ κε δύʼ ἀνέρε ῥηϊδίως ἐπʼ ἄμαξαν ἀπʼ οὔδεος ὀχλίσσειαν, Il. 12.448 ; sp.D., wie Orph. Arg. 236 ; στόμα ὀχλίζειν, den Mund mit Gewalt aufbrechen, Nic. Al. 225.
2) (ὄχλος) das Volk zusammenrotten, Hesych.
1) mit einem Hebel heben und wegschaffen, übh. mit Mühe fortschaffen, οὐκ ἂν τόν γε δύω καὶ εἴκοσʼ ἅμαξαι – ὀχλίσσειαν, Od. 9.242 ; τὸν (λίθον) δʼ οὔ κε δύʼ ἀνέρε ῥηϊδίως ἐπʼ ἄμαξαν ἀπʼ οὔδεος ὀχλίσσειαν, Il. 12.448 ; sp.D., wie Orph. Arg. 236 ; στόμα ὀχλίζειν, den Mund mit Gewalt aufbrechen, Nic. Al. 225.
2) (ὄχλος) das Volk zusammenrotten, Hesych.
†ὀχλίζω
3 pl. aor. opt. ὀχλίσσειαν. (μετ-.)
To raise, lift : ἐπʼ ἄμαξαν ἀπʼ οὔδεος Il. 12.448. Cf. Od. 9.242.
ὀχλίζω (ὀχλός): only aor. opt., ὀχλίσσειαν, would heave from its place, raise, Il. 12.448, Od. 9.242.
ὀχλίζω,
ὄχλος μόχλος
- to move by a lever, to heave up, τὸν λᾶαν οὔ κε δύʼ ἀνέρε ὀχλίσσειαν Hom.